Nog maar een half jaar guys

Ik vraag me af of het ooit nog een keer tot me door gaat dringen. Dit voelt nog steeds als een onwerkelijke droom waar ik morgen uit ontwaak en als ik dan om me heen kijk zie ik m’n oude vertrouwde kamertje weer. Ik hoor Luka de trap af lopen en de gitaar beneden die een geluid produceert dat zachtjes door de rest van het huis galmt. De geur van een gekookt ei dat door m’n kamer heen zwiert en een zingende Laris in de verte. Maar dan knijp mezelf nog eventjes. De geluiden zijn weg en er is geen gekookte ei-lucht te bekennen. Ik zie een paarse muur en de bloemetjesprint staart me aan. Het bed is kleiner en er is geen tv te bekennen op dit kamertje. En dan zucht ik eventjes diep. Ik ben niet in Maarn, dit is het ongelofelijk bizarre avontuur waar ik 5 maanden geleden aan begon. Goeiemorgen Amerika.

First of all; HAPPY NEWYEAR! Ik kan me haast niet voorstellen dat jullie een saaiere nieuwjaarswisseling hebben gehad als ik. Hopelijk zitten alle vingertjes er nog aan, alle hoofdjes er nog op en is iedereen heelhuids en gezond het nieuwe jaar in gegaan. Nog maar 6 maanden.. Nog maar een half jaar guys. Dit zal het jaar worden waarin jullie me eindelijk weer kunnen knuffelen! Het jaar dat ik jullie in real-life kan gaan vertellen hoe mijn Amerikaanse avontuur was. (kijk er nu al ontzettend naar uit om 1000 keer hetzelfde verhaal te gaan vertellen) Vandaar dat ik jullie maar nu alvast op de hoogte zal brengen van week 52 van het jaar 2014 tot week 1 van 2015.

Dit was een niet zo’n spannende week. Maandag en dinsdag is eventjes een gat. Ik kan me m’n God niet meer herinneren wat ik heb gedaan, en dat zegt vast al genoeg over hoe spannend die dag was. OKE GRAPJE. Opeens herinner ik het me weer. Maandag ging ik natuurlijk naar Six Flags! Het lijkt nu net alsof dit een weekelijks uitje is geworden maar ik vrees dat dit voorlopig de laatste keer was. Ik was er met Nes en Barbs (vriendinneke en vriendinneke uit Noorwegen) maar omdat het zo ontzettend koud was hadden we het na een paar uurtjes ook wel weer gezien. Dinsdag was dus wel een saaie dag want dat weet ik niet meer. Op woensdag was het dan zover.. Oudjaarsavond. Ik ging naar Julia toe (vriendinneke) en we hebben een aardbeienkwarktaart gemaakt (NEDERLANDS) en een (NEDERLANDSE) appeltaart. #thanksmamvoordetaartmix. Het moest ook wel vandaag want vanaf donderdag mag er natuurlijk niet meer gesnoept worden. Of ik tot nu dit goede voornemen nog heb volgehouden zal ik maar even buiten wegen laten. Ze vonden het gelukkig bij Juuls thuis allemaal lekker, mocht ook wel nadat ik ze verplicht drop had laten eten en het bij 90% van het gezin het gezicht betrok.

Nou mijn lieve vrienden, -especially aanstaande exchange students- verwacht NIKS maar dan ook NIKS van oud en nieuw hier in Amerika. Ik heb het dan vooral over het zijn van een exchange student (of een tiener in het algemeen) en woonachtig in alles behalve New York. Volgens mij is New York (als je tv moet geloven) de enige plek in Amerika die een beetje los gaat met oud en nieuw. Julia en ik keken een film om te wachten tot het 12 uur was, maar voor 11 uur was ze al in slaap gevallen. Ook de ouders namen meteen een enkeltje richting bed om 1 over 12. Niemand doet wat! Heb geen vuurwerk gehoord, geen champagne gezien en familie/vrienden-gezelligheid is er ook niet echt bij. Gelukkig kon ik om 5 uur (Amerikaanse tijd) met mijn familie back home facetimen zodat ik het een en ander nog wel heb horen knallen in Nederland, maar hier is er geen flapdrol te doen. Toch wel jammer. Om half 1 lag Tessa dus ook, wat teleurstellend, al in bed. Gelukkig werden we hier enigszins wel al een beetje op voorbereidt.

De rest van de week was ook niet echt spetterend. Morgen wordt het weer tijd om vroeg uit de veren te gaan en kunnen de lange dagen beginnen. Tot springbreak hebben we geen vakantie meer, wat betekent dat dit een lange tijd school gaat worden. Aan de ene kant heb ik wel weer zin om naar school te gaan, tenminste weer wat te doen, mensen kunnen zien, maar aan de andere kant.. De dagen zijn zo lang, de lessen zijn soms zo saai. Ik doe echt nooit wat in de klas. Over twee weken krijgen we een nieuw rooster en zal ik in plaats van Geometry in English 3 zijn, Dance zal US government vervangen en ook heb ik geen theatre meer maar chemistry (gadverdegadverdegadver)

Wat betreft foto’s. Sorry dat ik er wat langig over doe. (ik weet dat langig geen woord, maar jullie kunnen je vast wel in mijn creatieve wereld verplaatsen en snappen natuurlijk ook allemaal precies wat ik hier mee bedoel). M’n laptop heeft een kuur die zegt dat die al dagen lang foto’s aan het importeren is, terwijl er niks te importeren valt zonder een kabeltje aan m’n laptop. Hierdoor kan ik hem ook niet uit zetten (ziek irritant) en als ik hem uit laat vallen door hem niet op te laden en daarna het infuus (de oplader) er weer aan leg, krijg ik alles weer terug vanaf het moment dat die uitviel. Dus hij zegt weer dat die aan het importeren is.. VAAGHEID EN ONZEKERHEID TOT DE MAX. Ik heb een MacBook Air, heeft iemand tips?

Nou, dit was het weer voor vandaag. Slaaplekker kinders of goeiemorgen of goedemiddag. Maak er een leuke dag van vandaag or have fun in droomland.

Liefs uit Texas (niet Maarn)

Is it the most wonderful time of the year?

Wow, wereldrecord, zo snel een nieuw verhaal! Daar zal ik dan wel vakantie voor hebben! Kerst is weer achter de rug voor mij (want geen tweede kerstdag, huilen) en het eten zit weer achter de kiezen. Online luisterend naar de top2000 is het weer eens tijd voor een verhaaltje!

Afgelopen week was best wel drukjes, en de rest van de week zal ook nog gevuld zijn met diverse activiteiten. Op zondagavond ging ik naar Victoria (exchange student uit Denemarken). Ik bleef bij haar slapen om op maandag naar Sixflags te gaan! Voor de tweede keer alweer (en we hebben gratis kaartjes gekregen, dus volgende week wordt waarschijnlijk de derde keer!) Ondanks de kou die door de zomerjasjes heen gingen, was het toch ontzettend gezellig! Vooral op het einde. Er was een klein 13-jarig jochhie aan het optreden met z’n gitaar (echt a la Justin Bieber) en Victoria en ik deden alsof we z’n grootste fan waren. We zaten elk kerstlied mee te schreeuwen en we wilde ook graag een foto op het eind. Toen we hem op instagram gingen volgen en we zagen dat deze wereldberoemde knul meer mensen zelf volgde, dan dat hem volgde, moest we wel even lachen. Ook bleef ik maandag avond weer bij Vic slapen omdat we tot 22.00 uur in Sixflags waren en het anders een beetje laat zou worden. Op dinsdag ging ik winkelen, in m’n eentje en het was heerlijk. Muziek in, geen gezeur van mensen, niet moeten wachten, prima. Helaas was ik niet de enige die besloot de kerstinkopen een dag van te voren doen en was het wel wat druk.

En toen was het woensdag, kerstavond! Een vriendinnetje, Julia, had gevraagd of ik met haar en haar familie wilde kerstbrunchen op kerstavond, dus zo gezegd zo gedaan. Haar familie is super muzikaal (ik zit ook met haar in koor) en er werd heel wat afgezongen en gespeeld. Erg gezellig. Ook werden de kaartspellen op tafel gegooid en zo speelden we met ze allen gezellig ook wat. Ik kom best vaak bij haar thuis en haar ouders zijn zo super aardig, ik voel me er echt thuis en ze voelen ook een beetje als een familie. Het is grappig om te zien hoe normaal het hier is dat iedereen je dood knuffelt als je ergens binnenkomt. Zo gaf die moeder me ook een lekkere pakkerd toen ik de deur nog geen eens gepasseerd had.

Helaas had Sally besloten om te gaan werken op kerstavond en moesten Bob en ik wachten tot ze terug was. (dit zijn m’n hostouders voor als ik dat nooit eerder vernoemd had haha) Rond 9 uur ’s avonds begon ons pakjesavond en ontving ieder zijn of haar cadeau’s. Ik heb alleen maar giftcards gekregen maar ik ben er hartstikke blij mee! Natuurlijk had ik mezelf een boek over Taylor Swift cadeau gedaan en de rest van de avond veranderde ik in een boekenwurm om alles over Taylor voor de 1000^e keer nog een keertje te lezen. I LOVE HER SO MUCH.

En toen was het alweer gister, kerst! Merry christmas nog iedereen! Ik werd om half een ’s middags wakker (vraag me niet hoe) en maakte wat te eten. Rond vier uur vertrokken we naar familie van de zoon van m’n hostparents. Het was erg gezellig! Er waren veel vrienden en familie (ik kende natuurlijk bijna niemand) en iedereen was super vriendelijk. We deden een soort exchange cadeau spel, maar ik was niet van plan om mee te doen omdat je een non-gender cadeau moest kopen van 25 dollar (dus iets voor zowel man als vrouw) Maar toen ik daar kwam had de bewoner van het huis (de moeder van de vrouw van de zoon van mijn hostparents, best logisch als ik het zo zeg) een cadeau voor me, en kon ik toch meedoen! Uiteindelijk ben ik geëindigd met een mobile hotspot ding ofzo, iets waarmee ik internet heb op plekken waar ik geen internet heb. Snap jij het, snap ik het maar super leuk dus! Verder had ik, zonder dat ik het zelf wist, ook een eigen stocking gekregen met allerlei lekkernijen erin en nog wat andere spulletjes, super lief dus! Kortom, ik heb me er wel vermaakt!

Alhoewel, kerst is toch anders zonder je eigen familie. Is it the most wonderful time of the year? It might be. Ik geef eerlijk toe, ik was liever nu in Nederland geweest, in een dikke trui en sneeuw buiten, naast een kerstboom, met m’n eigen vrienden en familie, maar dit maak ik maar een keer in m’n leven mee. Kerst hier was niet the most wonderful time of the year, dit hele jaar is the most wonderful time of the year, of eigenlijk. Its the most wonderful time of my life.

Het is nu 11.03 uur en ik ga zo voor het eerst, ik herhaal, voor het eerst, ja, voor het eerst in 5 maanden, naar de film hier. Jullie begrijpen wel hoe excited ik ben! De film heet into the woods en ik vind het heel leuk dat jullie waarschijnlijk daar allemaal nog nooit van gehoord hebben want dat betekent dat die hier eerder uit is, en ik een keer iets eerder dan Nederland meemaak! Mwhaaha.

Verder komt Mark Mayland (voor mensen die niet weten wie dit is; mijn vader was vroeger ook een exchange student en die is zijn hostbroer, heb er een tijdje terug wat over geschreven, moet je dat maar even lezen (en reageren natuurlijk)) me zaterdag ophalen en ga ik samen met hem en een vriend naar een of andere Christmas show. De kaartjes zijn 80 dollar dus ik heb hoge verwachtingen, maar dat laat ik jullie later wel weer weten.

Verder ga ik dus waarschijnlijk volgende week weer naar Six Flags, wil ik nog met vriendinnen afspreken en begint het nieuwe jaar. Dit is dus waarschijnlijk (100% zeker eigenlijk) de laatste blog in 2014. Dit jaar ging zo, zo snel. De ene helft heb ik in Nederland doorgebracht en de andere hier, in Amerika. Het is echt een mega raar idee. 2014 is het jaar geweest van een ontzettend groot dieptepunt, maar heeft ook zeker super veel mooie hoogtepunten gehad. Dit half jaar dat ik nu al heb meegemaakt, kan niemand mij meer afpakken. Ik ben iedereen zo dankbaar die mij heeft support om dit te doen en mij heeft gesteund in alles.

Laten we met z’n allen een glas heffen op een nieuw, mooi, gezond, liefdevol en inspirerend jaar vol met geluk en mooie nieuwe dingen. Lieve iedereen die dit leest, happy new year, let it be a good one.

Amerika is toch raarder dan ik dacht

Gegroet iedereen. Een tijdje terug schreef ik een stukje over de verschillen wat betreft The United States of America and The Netherlands. Ditmaal heeft Tessa dit weer in petto, dit keer wat meer gedetaileerd. Dat laatste was ook wat algemene informatie. Bereid je voor; Amerika is een bijzonder land!

- Amerikanen maken bijna elke dag hun bed op en als ze klaar zijn pleuren ze er twintigduizend kussens op. Ik vraag me af of dat nou echt noodzakelijk is omdat je die er dan ook elke dag weer af moet halen, maar blijkbaar hoort dit bij het ritueel.

- Als je een lekker kopje thee wilt drinken is het lastig op zoek te gaan naar een waterkoker in de Amerikaanse keuken. Als je er dan eentje aantreft is het vaak letterlijk een waterkoker, want je moet het koken op het vuur. Gelukkig hebben Amerikanen een oplossing voor alles, kopje thee in de magnetron en klaar! Is toch net zo lekker? Opgewarmd water? Hmm lekker smullen..

- Wat ik toch ook nog wel iets bijzonders vind, is de manier hoe ik praat. Natuurlijk ben ik een Nederlander van oorsprong en heb ik een accent. Sommige zijn het in deze situatie compleet met mij eens (‘wow, you have such an accent’) en andere totaaal niet (‘huh, but if you're foreign, how can you speak American? Are you just doing your American accent now then?’) Het is lachwekkend dat een partij vindt dat ik echt wel een accent heb en de ander denkt dat ik toch echt een Amerikaanse ben!

- Dit slaat ook weer eens echt helemaal nergens op. Laatst hadden we in us government een test. Om ons voor te bereiden speelden we die dag daarvoor een spelletje met vragen en als je die goed had kreeg je extra punten voor je test. Later eindigde de vragen in vragen over de domste dingen en ja, ook hier kreeg je extra punten. Zo kreeg iemand extra punten voor het beantwoorden van de vraag wat de naam van Kim Kardasian’s kind was.

- Nu de wintertijd eraan komt (vandaag officieel winter!) begint het hier in Texas ook langzaam wat kouder te worden. In plaats van een extra trui aan te trekken (teveel werk?) neemt men gewoon een deken mee naar school! De kinders zitten/liggen gewoon rustig onder hun dekentjes ‘op te letten’ tijdens de les.

- Wat ik ook best opvallend vond is dat in Nederland (vooral bij mij op school) kinderen altijd de slimste willen zijn. Meteen nadat we een toets terug krijgen begint iedereen te schreeuwen; ‘wat heb jij?’ ‘ik heb een 6, die vorige ging beter, wat heb jij?’ ‘wow, nerd, jij hebt echt een ziek cijfer’. Hier in Amerika vraagt NIEMAND naar je cijfer. De docenten geeft geeneens je toets terug, laat staan dat je hem bespreekt. Misschien omdat iedereen er niet over wil praten omdat het zo laag is? Ik begrijp het niet hoor.

- Misschien ligt het aan mijn kennis dat nog niet zo indrukwekkend groot was toen ik hier kwam, of misschien is het voor jullie ook niet bekend, maar ik wist helemaal niet dat Amerika geen tweede kerstdag had!? (derde hebben ze dan vast al helemaal nog nooit van gehoord) bijzonder! Meer eten zou ik zeggen, wel zo toepasselijk hier.

- Zoals jullie misschien al weten houdt Amerika van dingen wat extremer aanpakken. Zo worden ze helemaal gek rond kerst en staat het huis nog net niet in vuur en vlam als je kijkt naar de hoeveelheid lichtjes dat er aan hun eigendommetje hangt. Maar het huis alleen is niet genoeg. Zelfs de auto’s worden versierd! Zo hebben ze van die Rudolph-oren die ze aan elke zijde plaatsen en voor de auto een of ander rood iets dat de neus moet voorstellen. Zo verandert elke auto hier in een rendier! Hilarisch

- Om even benadrukken hoe bijzonder Amerika is. Hier in Texas mag elk huishouden een wapen bezitten, iets wat me diep van binnen toch nog de stuipen op m’n lijf jaagt (is dit de uitdrukking? Of zeg ik iets ontzettend doms?) Maar als je een lucifer of aansteker wilt kopen om je geurkaarsjes aan te steken, moet je 18 zijn! Stond ik daar, ‘oh, nevermind then’ AWKWARD. Geen geurkaarsjesaanstekers voor Tessa

- En dan het wegdek! De weg is echt verschrikkelijk hier! Mensen die Amerika wel eens eerder hebben bezocht, weten het vast ook wel. Maar het is een hele achtbaanrit hoor! Geen pretpark dat de wegen in Amerika overtreft! Helemaal als je achterin de schoolbus zit! Ik word nog net niet de lucht in gelanceerd.

- Maar gelukkig houden de mensen hier wel van elkaar ondanks alles. Volgens mij heb ik dit al eerder gementioned, maar mijn hemel, mensen houden oh zo veel van elkaar hier. Zelfs als ze mensen die dag voor het eerst ontmoeten wordt er al ‘LOVE YOU’ geroepen. Beetje té als je het mij vraagt

- Zoals je misschien al wel ergens gelezen hebt (mijn blog bijvoorbeeld) zijn Amerikanen nou niet bepaald de fitste mensen. Als er een mogelijkheid is om niet te bewegen, nemen ze deze ook. Zo hebben ze bijvoorbeeld drive-in geldautomaten! Je kan dus gewoon in de auto blijven zitten om even te pinnen. Vertel mij het maar als er zo iets in Nederland bestaat, want ik heb er nog nooit gezien, 100%!

- Daarnaast heb je veel buurten hier. Sommige rijke buurten hebben een community pool. Super chill als je zelf geen zwembad in de tuin hebt! Misschien een hint voor in Nederland? Kan je gezellig met je buurman een duikje nemen!

- Laatst was ik op een kinderfeestje. Meisje in kwestie werd 5 jaar en het was een karaoke party. Ik hoorde een moeder praten over de verjaardag van haar eigen dochter. Ze hadden een paar pony’s gehuurd voor in de tuin zodat kinders en vriendinnekes gezellig rondjes in de tuin konden lopen. Leuk toch? Hoe bedoel je dikke yolo.

- Daarnaast, wat ik ook opvallend vond, is dat het 5-jarige meisje geen een cadeau open maakte. Alle gearriveerde cadeau’s belandden op een grote tafel en zodra het bezoek weg is, maakt ze ze open. Ergens wel goed, want als je een flut cadeau hebt, weet niemand dat, alhoewel dit ook andersom werkt. En daarnaast, toen ik 5 was, was het cadeau al open voordat ik het in m’n handen had. Misschien heeft dat dan weer iets te maken met de gierige Nederlanders..

- Oh en dan weer iets over us government, ik heb us government vlak voor de bel. 5 minuten voor de bel gaat, wil de docent dat alle leerlingen al klaar staan voor de deur. Zo weet hij zeker dat hij op tijd het lokaal uit kan voor de pauze om te eten.. Ongelofelijk..

- Ja, de tv heeft gelijk. De tieners zijn hier echt zwanger. En ja, men trouwt hier op jonge leeftijd. Zo zit er een meisje in m’n klas (drie keer raden welke les) die zwanger is en verloofd is, in juni mag het feest plaats vinden. Klein detail: ze is 18

- Voor als ik vergeten was te melden dat Amerikanen lui zijn, Amerikanen zijn best lui. Zo vechten ze voor een plek bij het boodschappen doen. Naar mijn idee geven Nederlanders meer om het feit dat ze een plekje hebben gevonden, dan dat die maar een meter van de ingang is. Hier hebben Amerikanen het ervoor over om 10 minuten te wachten tot die ene auto die twee centimeter dichterbij staat, weg is.

- Ook hebben de leerlingen hier op school een aparte lunch tas. Ze hebben dus een tas voor de boeken, pennen en al dat soort gein, en een soort extra mini accessoire met daarin hun bammetje en een flesje water. Of bammetje, waarschijnlijk zit er een candybar in, want de pizza kopen ze op school.

- Daarnaast zijn jongens ook ontzettend tastelijk bij andere jongens. Ik weet niet zo goed wat ik hiervan moet vinden. Zo is het normaal dat jongens elkaar vertellen hoe o zo leuk ze er wel niet uitzien, en elkaar bij afscheid een knuffel te geven. Beetje awkward naar mijn idee. Of misschien is me dit alleen opgevallen bij een select aantal..

- Als laatste, dan is m’n lijstje afgelopen, hebben ze hier voor rond kerst niet alleen warme chocolademelk maar ook warme appelsap. Ik weet niet of dit typisch Amerikaans is, want in Nederland heb ik dit nog nooit gezien. Maar ik vind het wel grappig. Warme appelsap. Wel is het niet te zuipen.

Dit was het dan weer. Ben ik de enige die deze dingen raar vindt?

Ik ben gewoon zo dankbaar voor alles

Daar zit ik dan weer. Ik doe m’n ogen dicht en zucht even heel diep. Wat is het leven toch mooi. Wéér een maand voorbij. Ik zit hier, in Texas, al meer dan vier hele maanden. 4! De tijd gaat zo snel voorbij. En het enige dat ik nu kan denken is, wauw. Wauw, wauw, wauw. Wat heb ik toch eigenlijk veel geluk dat ik dit allemaal mee kan maken. Mensen staan veel te weinig stil bij momenten in hun leven. Besef eens wat je doet, en hoe dankbaar we daar eigenlijk voor moeten zijn. We hebben eten, kunnen naar school, hebben een baan, we zijn gezond en trekken een trui over ons hoofd als we het koud hebben. We hebben het zo goed, en het is een zonde dat dit zo normaal voor ons is, deze gewoonte is namelijk geen gewoonte van iedereen. Sta even stil bij het leven dat je leidt en bedank de mensen die dit mede mogelijk maken. Geniet gewoon heel even van die ene stilte en het feit dat je zometeen moet leren voor een toets maakt niet uit, want dat levert je uiteindelijk toch een diploma op. Iets waar sommige mensen op deze wereld geen eens van kunnen dromen. Ik vertel je graag over mijn leven hier, nadat jij even stil staat bij de goede dingen in het leven, in plaats van de slechte dingen die over je over een paar maanden toch alweer bent vergeten.

Het is nu vrijdag avond en over een half uurtje verwacht ik een vriendin die me komt ophalen om koekjes te bakken bij haar thuis. We gaan allerlei lekkernijen maken voor morgen, samen met nog twee andere vriendinnen. Zoals ik al eerder zei, leef ik meer op school dan thuis, en word ik ook om 8.00 uur ’s ochtends, ik zal het even haarfijn voor je herhalen, zaterdagochtend 8.00 uur ’s ochtends op school verwacht. We hebben een of ander koor concert inclusief dinner en we gaan koken en gekke dingen doen en kerstliedjes zingen en het thema is Renaissance. Ik snap het zelf ook niet, maar zolang er mij een tijd verteld wordt, zal ik er zijn. Ik heb het idee dat docenten soms wat gefrustreerd worden van de onduidelijkheid die er soms in mijn hoofd rondspookt (wat hebben we in GODSNAAM op een zaterdag in de vroege morgen op school te zoeken?!) dus ik heb het vragen maar opgegeven. Follow the leader!

Vorig weekend was ook een en al gezelligheid op school. The Christmas show! Terwijl jullie allemaal lief en gezellig rond de openhaard Sinterklaas cadeau’s zaten uit te pakken, zat Tessa hier in haar kerstpakje met een zuurstok rond te dansen. Op zaterdag hadden we twee shows en op zondag een. Het was ontzettend leuk! Deze show was vooral voor kinderen bedoelt en het was een gezellig bedoeling. Er waren van die pakken (nijlpaard, rendier, sneeuwpop, zo’n kerstkoekje en meer) die meedansten op de kerstnummers. Helaas viel het nijlpaard van het podium op de zaterdagavond show tijdens het nummer ‘i want a hippopotamus for christmas’. Een nogal gênant moment maar ook wel grappig. Na weken repeteren en de drie voorstellingen kwam hier ook weer een eind aan. Maar school is school niet meer als we niet tot 7 uur ’s avonds op school zitten en dus begonnen maandag gezellig de repetities voor Aladdin! Want voor de mensen die het vergeten waren, dat is er ook nog hoor! We zijn weer lekker druk, zoals altijd.

Maandag repetities, dinsdag repetities en op woensdag hadden we een repetitie voor de talentshow! Dat is er ook nog. Donderdagavond was de talentshow waar ik aan mee deed. Het was een ontzetttend hectische dag, dus ik zal even bij het begin beginnen. In de morgen had ik les, na de megalunch had ik choir. Na choir ging ik naar Theatre en halverwege moesten we de les uit om ons om te kleden voor een koorconcert. We hadden prachtige (net zo aantrekkelijk als mijn homecoming date) rode glitter jurken en iedereen leek een kerstbal. Feest. We reden met de bus naar een middle school om daar voor de leraren een ‘mini kerst-concert’ te geven. Er waren wat solo’s en we hadden groepsnummers. Ik mocht ook een mini solo zingen, Ave Maria van Beyonce. Het was erg leuk. Om vervolgens terug te crossen naar school (normale mensen zijn nu al uit, maar ik had m’n leven op school laten liggen) om door te gaan naar de Aladdin repetitie. Omdat we al te laat waren mochten we ons niet omkleden van the director, dus stonden we daar als kerstballen ontzettend gezellig te dansen met z’n allen. Godzijdank mocht ik ietsjes eerder weg om me weer als een razende om te kleden voor de talentshow. Toen dit allemaal zoetjes gedaan was, was het showtime! Ik was ergens best zenuwachtig omdat ik een van de weinige was die ‘alleen’ optrad, en ik ben natuurlijk ook nog een exchange student wat volgens mij nog nooit in de talentshow history was voorgekomen dus ik bleek een big thing te zijn. Het was erg leuk. Ik heb een liedje op de piano gezongen. In gedachte was het voor een speciaal persoon maar ik denk dat degene dat zelf wel weet (of niet). Na de laaaaaaaange dag dook ik lekker m’n bedje in, op naar de volgende dag..

Dit weekend is dus dat koor ding en op zondag is het een rustdagje na deze drukke week. Op maandag gaan we met school een lipdub opnemen voor de ‘schoolspirit’. Helemaal gezellig. Dan is het nog een weekje knallen en dan zit al het school voor 2014 er weer op. Man, wat gaat de tijd snel. Echt té bizar.

Voor de geïntereseerde, het gitaar spelen gaat erg goed. Er zit al eelt (hoe schrijf je dat?!) op m’n vingers en ik ben er erg trots op omdat dit een teken van veel spelen is voor mij. Ik zit steeds aan m’n vingers om even te voelen hoe veel ik wel niet gitaar speel. (klinkt dit raar?) Mijn allerliefste mamsterklaas heeft mij voor 5 december een boek van John Mayer en Taylor Swift opgestuurd met de akkoorden zodat ik nog lekker wat kan spelen! Verder zaten er ook nog wat andere handigheden voor de gitaar in het pakketje, dus ik ben helemaal in m’n nopjes. Net heb ik met Larbs, Lot en mamsie geskypt en mijn grote pakket vol met Sinterklaas cadeau’tjes uitgepakt. Het was een gezellige boel en ik heb hele leuke dingen gekregen. Jullie weten half niet hoe gelukkig ik was met de mini ijsthee en hagelslag. Ik ben zo blij met mijn lieve familie, ik hou van ze allemaal. Stuk voor stuk, inclusief de hond.

Dit was het weer even voor vandaag. Als jullie mij een kerstcadeautje of laat-sinterklaas cadeautje willen geven, ik word dolgelukkig van reacties. Zo weet ik dat jullie lieve kinders allemaal nog leven en niet meegenomen zijn naar Spanje!

Nu nog ontdekt worden

Happy thanksgiving! Momenteel wacht ik op de bank op de rest van het bezoek dat zometeen mee zal smullen van the turkey dat we zometeen lekker gaan opsmikkelen. Maar eerst is het nog even tijd om weer te vertellen waar ik de afgelopen week weer heb uitgehangen. Oh god, ik kan echt geen Nederlands meer..

Vorige week hebben we elke dag gerepeteerd voor The Christmas Show. Langzaam maar zeker word ik steeds Amerikaanser. Ik begin de Amerikaanse kerstliedjes al goed te kennen, en met pijn in m’n hart moet ik toch ook zeggen dat ik Amerikaanse volkslied beter weet dan het Nederlandse. Dit komt omdat we bij elke pep rally het Amerikaanse volkslied moeten zingen en het geen twaalf coupletten heeft, zoals het Nederlandse. (die heeft er twaalf toch?)

Voor de rest was de week niet zo heel bijzonder. Ik probeer altijd wat denderends mee te maken maar helaas is dat doordeweeks wat lastig. Afgelopen donderdag had ik auditie voor de talentenshow bij ons op school. Na de vakantie hoor ik of ik mag zingen op de talentenshow. Het is een fun-raiser voor een bepaald vak. Een fun-raiser is een manier om geld op te halen voor weet ik veel wat. Ik weet het eigenlijk allemaal niet zo goed, maaarrrrr een talentenshow klinkt wel leuk, dus hopelijk ben ik van de partij.

Verder bleef ik afgelopen vrijdag bij Nessa slapen omdat we op zaterdag naar de football game gingen. Ons high school football team is echt mega goed en we hebben tot nu toe alles nog gewonnen. Als we de aankomende drie wedstrijden ook winnen zijn we de beste van Texas! Dat is me toch een feestje en natuurlijk moet ik, alsof ik nog niet druk genoeg ben, zoveel mogelijk van deze wedstrijden supporten als trouwe supporter! Gelukkig hebben we zaterdag ook weer gewonnen en was het een groot feest. Wel was het echt vreselijk koud en stonden we allemaal aan de zijkant te bibberen. Texas is echt mega onzeker wat betreft het weer. Nu is het bijvoorbeeld super warm en schijnt het zonnetje, terwijl het twee weken geleden vroor. Onzekere tijden.

Zondag was een bijzondere dag. Ik zal dit even toelichten. Mijn papsie (hee paps) is, hopelijk, super trots op z’n dochtertje omdat ik hem in zijn voetsporten volg. (is dit normaal Nederlands? Vast niet.) Toen hij kleine gekke Ab heeft hij ook een jaar in Amerika, Twin Falls, doorgebracht. Een exchange year is een bijzondere ervaring en als je de kans krijgt, moet je het zeker ook doen! Maar goed, exchange year. Verder kocht hij ook een gitaar daar, iets wat voor mijn verdere verhaaltje relevant is. Twin Falls dus. Hij woonde daar samen met zijn hostparents and hostbrother. Een gezellige boel dus. Aangezien ik toen (godzijdank) nog niet eens in de maak was kan er ik verder niet zoveel over vertellen, maar mij is verteld dat hij de tijd van z’n leven heeft gehad. Afgelopen zomer kregen we de kans om zijn hostdad te ontmoeten. Iets wat al redelijk bijzonder is na al die jaren. Daarnaast kwam zijn hostbrother in februari naar Duitsland voor zijn werk en nam hij de tijd om ons te bezoeken in Nederland. Ik heb ze beide dus allebei een keer ontmoet. En alsof de wonderen de wereld nog niet uit zijn, woont Mark (de hostbroer) ook nog eens hier in Dallas! Het kon natuurlijk niet anders dat er een gelegenheid zou komen om gekke chillings te zetten met hem. En dat hebben we gedaan! Mr. Mayland (mijn vaders hostdad) vloog voor thanksgiving (which is today) naar Texas. Op zondag kwamen ze naar hier om mijn hostparents te ontmoeten en mij te ontvoeren. Het was een ontzettend leuke dag! We reden terug naar downtown Dallas en stopte bij een Guitar center. Dit omdat … IK EEN GITAAR GING KOPEN! Ik vind het net zo leuk als dat jullie het vinden en m’n vingers doen nu al ontzettend pijn. Thank god voor Youtube want door deze uitvinding heb ik al een uitgebreid assortiment aan liederen die ik speel. Jullie mogen allemaal overkomen om een van mijn vele concerten te bezoeken. Er zijn nog kaarten. Natuurlijk moet ik nog wel eventjes heel veel oefenen maar ik heb nu vakantie, dus alle tijd! Als ik heel goed ben, hoef ik alleen nog maar ontdekt te worden en dan koop ik vliegtickets voor jullie allemaal om te laten zien hoe leuk het hier is!

Natuurlijk ben ik Tessa weer niet als ik niet helemaal afdwaal van m’n verhaal dus we gaan terug naar zondag. Nadat we guitar center hadden bezocht en er een prachtige akoestische guitar in de achterbak lag, gingen we ergens lunchen in een parkje in Dallas op een brug onder de snelweg. Dit kan misschien wat vaag in de oren klinken, maar dat was het ook en ik vrees dat ik het niet veel duidelijker kan uitleggen. Ik heb foto’s gemaakt dus die zullen binnenkort verschijnen. Hopelijk volg je m’n verhaal nog, want volgens mij ben ik er niet bepaald duidelijker op geworden haha. Nouja goed, lunch. Na de lunch bezochten we een musical, Color Purple. Het was een musical over donkere mensen die ‘slaaf’ waren vroeger. Het was een indrukwekkend verhaal. Mr. Mayland, Mark en ik waren zo ongeveer de enige blanke mensen, zowel in de zaal als op het toneel, wat toch wel enigszins een awkward tension creëerde. Maar yolo, iedereen kwam daar om het musical te zien. Na de musical, die rond een uur of zes was afgelopen, gingen we terug naar Mark’s appartement om vanuit zijn stekkie de entree van de kerstman te zien. Hij heeft uitzicht op een parkje waar hij binnenkwam, en in zijn warme huisje het spectakel te zien bewonderen sprak ons toch wat meer aan dan in de kou. Niet veel later brachten ze me weer thuis en belandde ik zoetjes in m’n bed na een leuke, lange dag.

En dan nu is het thanksgiving!! Woehoe! Zometeen gaan we lekker eten, hmmm lekker smullen! We hebben deze week vakantie (door thanksgiving dus) en dat betekent rust. Of nouja, rust. Gitaar spelen, gitaar spelen en nog meer spelen. Ondertussen ook nog met vriendjes en vriendinnetjes spelen en met de familie chillen. Morgen is het Black Friday, oftewel, gekke huis in de mall. Natuurlijk wil ik daar ook van de partij zijn, want er is veel sale en shoppen kan nooit kwaad, maar ik weet niet zeker of het nog door gaat. Het is een beetje lastig om een ride te krijgen naar the mall en het was ook nog een beetje vaag wie er allemaal mee gingen, dus dat zie ik morgen wel. Daarnaast is er morgen ook weer een football game, waar ik natuurlijk ook weer bij moet zijn.

Kortom, ik vermaak me verlopig nog wel. Hoe is het eigenlijk met jou? Ik vertel altijd over mezelf, maar ik hoor nooit hoe het daar is. Houden jullie het allemaal nog vol zonder mij? Nog maar 8 maanden jongens.. de tijd gaat veel te snel!!!

Allereerste Amerikaanse musical is een feit!

Ja, ik ben een slechte blogger, mijn oprechte excuus. Maar zie het als een goed teken, ik ben hier lekker druk! Vorige week waren de shows van de Addams Family en daardoor ik vrijwel geen tijd om een verhaal op papier te zetten, maar niet getreurd! Tessa is er weer hoor.

Om te beginnen. IK MIS SINTERKLAAS! Of ik wil nu even in Nederland zijn en daarna weer terug hoppen of Sinterklaas moet overal zijn. Gelukkig hoef ik de gekke discussies over zwarte piet niet mee te maken en gaat dat vrijwel allemaal langs me voorbij, maar het is wel stom hoor! Gelukkig stuurt mijn allerliefste mamsie me zo nu en dan een voorraadje pepernoten op waardoor ik toch voorzien ben van de lekkere zoeternij.

Vorige week was het tech-week. Ander woord voor tech-week is stress, haasten, weinig slaap, druk, veel op school oftewel, chaos. Maar wel erg leuk! We hebben bijna elke dag de show doorgelopen met de hele heutemeteut (make-up en kostuums) waardoor het elke avond een latertje werd. Ik zat elke dag meer dan 12 uur op school en op vrijdag zelfs 15. Maar ja, we hebben het er allemaal voor over. Ik moet er wel even bij zeggen dat ik teleurgesteld ben in het Nederlandse volk. Ik had jullie allemaal uitgenodigd om te komen kijken en niemand is op komen dagen..

Vrijdag avond was er helaas geen tijd voor een football game, -deze hebben we toen wel gewonnen waardoor we naar de play-offs mochten-. Het was een groot succes! De zaal zat niet helemaal vol, maar er waren wel genoeg mensen die het meesterwerk hebben kunnen bewonderen. Er zit veel humor in de musical en dat was ook te horen in de zaal. Op zaterdag hadden we twee voorstellingen en die in de avond werd gefilmd. Erg leuk, want zo kan ik het later nog eens terug kijken. En het was ontzettend lief, want mijn lieve family had zelfs een bloemetje opgestuurd!!!!!!! SUPER MEGA THANKS FAMILY. Zondag was het feestje alweer afgelopen na de laatste voorstelling. Natuurlijk moest dit nog wel gevierd worden met een afterparty. Typical. De red cups waren aanwezig en ik heb me zeer vermaakt.

Verder was afgelopen week niet zo denderend. Afgelopen maandag was onze enige ‘vrije’ dag want dinsdag waren alweer de auditie’s voor Aladdin. Ik zit in het dance ensemble, hetzelfde als de vorige keer dus. Helemaal prima haha. Verder begon ik woensdag een beetje af te takelen. Op donderdag werd ik ziek, maar doordat we een koor concert hadden wilde ik niet naar huis. Helaas ben ik een half uur van te voren toch maar opgehaald door m’n hostvader omdat ik het niet meer trok. Vrijdag heb ik de hele dag in bed doorgebracht en vandaag heb ik ook vrij weinig gedaan. De griep is weer over, en ik heb het ook niet meer elke seconde koud maar ik ben nog steeds niet helemaal beter. (ja, het is hier kouder dan in Nederland momenteel. Ja, ik heb alleen m’n zomerjas mee) Gelukkig kan ik morgen nog uitzieken want maandag beginnen de repetitie’s voor the Christmas show dus moet ik weer van de partij zijn! Ach, zo in bed een beetje series kijken is wel goed te doen. Dit geeft me ook tijd om weer met het thuisfront te skypen, want daar had ik de afgelopen tijd barely tijd voor.

Volgens mij heb ik nu alle hoogtepunten weer gehad. Aangekomende week wordt dus repeteren voor de Chirstmas show. In verband met de tijd (het is al bijna kerst) zijn de repetities met een half uur verlengd. Hierdoor zit ik elke dag van 8 uur ’s ochtends tot half 7 ’s avonds op school. Het is toch ook zo gezellig allemaal. Kan niet wachten tot over twee weken, thanksgiving, dat de vakantie begint. Ik kan wel wat rust gebruiken!

Trick or Treat!

Ik ben al meer dan 3 maanden in Amerika. Zolang hebben jullie me al niet meer gezien! Wow! Deze week was niet heel bijzonder, maar ach, ik moet jullie natuurlijk wel weer even up-to-date houden. Bedankt voor alle reacties trouwens! Wist helemaal niet dat zoveel mensen die ik geen eens kende geïntereseerd waren in mijn leven hier, leuk!

Op zondag gingen m’n hostouders naar Hawaii. Ik heb heel vaak op m’n knieën gezeten en meerdere pogingen gedaan om me in de koffers te wurmen, maar tevergeefs, ik mocht niet mee. Helaas. Maar ik mocht daar voor in de plaats naar Barbs huis! Toen ik aankwam kon ik alweer bijna gaan want die avond was er een exchange student halloween party. Het was erg gezellig en er was veel eten! De muggen waren er ook en als bedankje zitten m’n HELE BENEN onder de muggenbulten.. echt verschrikkelijk!

De rest van de week was niet echt heel denderend. We hadden gewoon school en repetites. Nog een week guys en dan is het zover. Aanstaande vrijdag hebben we de allereerste show. Als ik kijk naar hoe ver we zijn denk ik dat we nog wel het een en ander moeten doen maar dat het wel supertof wordt! Aankomende week zullen de repetities niet tot 6 uur ’s avonds zijn maar tot 9. Dit betekend dat ik volgende week meer dan 130 uur op school besteeds inclusief de shows. Ach, yolo.

Op woensdagavond gingen Barbs, haar hostmam en ik naar de kerk. Het is grappig om te zien hoe verschillend de diensten hier zijn vergeleken met Nederland. Om te beginnen zijn de teenagers al een stuk enthousiaster over God dan de gemiddelde tiener in Nederland. Daarnaast wordt er bijna alleen maar gezongen, gedanst en muziek gemaakt. Erg leuk om te zien. Ik ga zelf hier bijna nooit naar de kerk omdat mijn hostparents (ook mijn vorige gastgezin trouwens) niet zodanig gelovig zijn dat ze naar de kerk gaan.

En dan gister.. HALLOWEEN! Barbro en ik hebben de avond bij Nessa doorgebracht. Het begon met pizza’s en snoep. Ik voel me zo dik worden hier.. Echt verschrikkelijk! Ik ben blij dat ik volgend semester dans heb! Daarna verkleedde we ons als zombie (ik), jongen (barbs) en indiaan (nes) en daar gingen we hoor! Ding dong, WOEHOE, trick or treat! Ding dong, WOEHOE, trick or treat! En zo zijn we in een uurtje wat huizen langs gegaan. En ik heb me hilarisch vermaakt. (weet geen eens of dat correct Nederlands is) maar het was ontzettend gezellig. We kunnen, als exchange students, helaas niet naar feestjes dus moesten we maar andere manieren zoeken om er een feestje van te maken. Het is eigenlijk hetzelfde als 11 november in Nederland maar wij pakken beschaafd een klein snoepje. Kinderen grijpen twee handen vol hier en dan hebben ze eigenlijk nog steeds niet genoeg. Mijn voorraad bestaat voornamelijk uit chocola en jelly snoepjes. In het uurtje hebben we ongeveer opgehaald waar je met Sint Maarten misschien wel drie uur over doet, geestig.

Dat was m’n week zo’n beetje. Volgende week kan de stress beginnen. Ben ergens ook wel blij dat het dan voorbij is, want het sloopt je echt. Je maakt lange dagen op school en het kost veel vrije tijd. Helaas is 3(!) dagen na de laatste voorstelling alweer de auditie voor de volgende musical; Aladdin. Ik weet nog niet zeker of ik er aan mee wil doen, maar omdat ik in theatre production zit, ben ik sowieso verplicht om auditie te doen. Maar het zal vast allemaal wel de moeite waard zijn.

Oh what a beautiful morning, Oh what a beautiful day.

Hi guyss, daar ben ik weer! Sorry dat ik weer wat laat ben, maar ik heb best een druk leven hier. Vorige week (wow vorige week alweer) zat ik in Oklahoma, dus kon ik geen verhaal schrijven. Maandag een choir concert, dinsdag Shakespeare in Hollywood en vandaag twee belangrijke final ‘tests’ wat me nu pas leidt tot het digitaal verwoorden van m’n leven. Laten we het makkelijk houden en bij het begin beginnen.

Op vrijdag kwam Victoria (een exchange student from Denmark). Ze bleef slapen omdat ze een uur van The Colony woont en we de die dag daarna vroeg moesten verzamelen voor Oklahoma. Of course mocht ze komen op vrijdag maar dan moest ze wel mee naar de football game! Dus hop wij naar de football game. Het was weer pink out, dus iedereen was gezellig in het roze. Ik kan me geen eens meer herinneren of we hebben gewonnen of niet, maar het was, zoals altijd, weer een groot kippenhok vol gezelligheid. Ik heb m’n god nog steeds geen idee hoe het spel in elkaar zit, maar ach, ik en sporten waren nooit beste vrienden dus zo erg vind ik het ook weer niet. De volgende ochtend verzamelden we om 8 uur ’s ochtends bij Walmart hier in The Colony. Het was erg gezellig! We waren met 10 exchange students en twee begeleiders. De busrit was een groot feest, alhoewel iedereen ook wel een dutje heeft gedaan. Zonder grappen, slapen is echt een big ding hier. Iedereen klaagt altijd ze moe zijn en zodra er een mogelijkheid is, slaapt men. Like, litterly. Een vriend heeft zelfs vandaag een nap club opgericht. Je hebt hier allemaal verschillende clubs (tennis club, theaterclub, mathclub ect.) en hij heeft een nap club opgericht zodat je een nap kan nemen.. Welcome in America.

Maar goed, ik dwaal weer helemaal af. Oklahoma. We zaten dus in de bus waar de helft sliep. We gingen eerst naar een of ander gek Indianen/Cowboy ding. Weet nog steeds niet wat het was, maar ze hadden er eten en de mensen die er werkte waren verkleed. Je kon allemaal gekke dingen doen en het was best grappig. Helaas was het echt kijken en gaan, want we moesten weer verder. Vervolgens gingen we naar 45th infantry Army museum. Een museum met army ofzo. Het was best saai maar er waren allemaal tanks en vliegtuigen, dus heb kei veel foto’s voor je gemaakt Luk! Inclusief de selfies die ik je nog ga opsturen ghehe. Daarna gingen we naar Oklahoma city memorial.

Leermomentje

Op 19 April 1995 is er iets vreselijks gebeurd in Oklahoma. Een jongeman genaamd Tomothy McVeigh was het niet eens met de manier waarop het government z’n ding deed. Als ‘wraak ‘ hierop had hij het briljante idee om een groot gebouw met honderden mensen op te blazen. Dit gebouw was niet alleen een werkplaats voor mensen, maar er zat ook een kinderopvang in. Meneer McVeigh ontwierp een bom en plaatste deze in een vrachtwagen. Met wat hulp van zijn vriendjes kreeg hij het voor elkaar om deze vrachtwagen vlak voor huisnummer 902 (het nummer van het gebouw) te parkeren om er vervolgens in een andere auto vandoor te gaan. Deze ontploffing kostte 168 mensen het leven en is de grootste aanslag in Amerika na 9/11. Het schokkende van dit verhaal is dat deze Tomothy zelf een Amerikaan was. Uren later werd hij aangehouden door de politie op de snelweg omdat hij geen kentekenplaat op z’n auto had. Niet veel later vond de politie wapens in z’n car en was het verhaaltje snel bekend.

Het was best heftig om daar te lopen. Ik was in New York afgelopen zomer voor de tweede keer bij 9/11 en je krijgt hier precies hetzelfde kippenvel gevoel. Het is zo bizar dat mensen in staat zijn om zo iets verschrikkelijks aan te richten. Op de plek van het gebouw is nu een soort watertje met daarachter gras en een ‘stoelgraf’ voor elk overleden persoon. Als je wilt weten hoe het eruit ziet, moet je het maar even googlen, het is de moeite waard.

Daarna was het tijd voor dinner. Iedereen was dood en verging van de honger dus op zoek naar een restaurant. All. You. Can. Eat. And yes, we did. Ik heb me helemaal volgepropt met van alles en nog wat om vervolgens uitgeput in de hotelkamer te liggen. Natuurlijk was het feestje nog niet afgelopen en moest er nog gekeet worden met de jongens op de hotelkamer. Heb me dood gelachen om de spelletjes die we speelden, maar we moesten om half 11 (dit is geen grap) wel weer terug zijn in onze eigen hotelkamer. Wat een ramp! Een van de begeleiders sliep in onze kamer en ze snurkte aan een stuk door. Victoria en ik hebben geen oog dicht gedaan en na 987654325678 keer haar naam geroepen te hebben, kregen we de slappe lach omdat het zo irritant was. De volgende dag gingen we naar de Zoo en het Science museum. Ondanks mijn liefde voor dieren en science heb ik me prima vermaakt.

Dit wordt echt een mega lange blog want eigenlijk begint de week nu pas haha. Maar ik zal het kort houden. Maandag had ik een choir concert. Jottum. We zongen wat liedjes in een verschrikkelijk lelijke zwarte jurk, maar het was wel leuk. Ik genoot wil met volle teugen en het was erg leuk om het hele koor te horen zingen (alle verschillende groepen dan). Dinsdag was Shakespeare in Hollywood. MIJN ALLEREERSTE AMERIKAANSE PLAY! WOEHOEE. Ik vond het zoo leuk ondanks dat ik maar 5 seconde on stage was. Ik genoot heel erg van alles en realiseerde me toen ook weer hoe leuk theater is. Het idee dat ik deze mensen ga verlaten en niet meer elke dag zal zien maakt me verdrietig. Het voelt echt als een familie.

Nouja, woensdag was ubersaai en vandaag had ik twee toetsen. Geometry en Economics. Dit zijn de finals wat betekend dat je ‘nieuwe rooster’ daarna ingaat, wat betekend NA VANDAAG NOOIT MEER ECONOIMIE, wat betekend (is het eigenlijk betekend of betekent?) dat ik dolgelukkig ben, want me –haatrelatie- economics. Deze toets was dan ook een disaster maar aangezien ik een 92 out of 100 heb voor economics heb ik niet echt zorgen. Geometry was easy peasy en daar maak ik me ook geen zorgen voor. (heb een 97 in deze klas) (leuk feitje, laagste cijfer voor alles is een 92, voor economics dus, Tessa is een nerd for the first time zonder dat ik er iets voor doe haah).

Nu zit ik hier. Morgen weer football game (leuke leuke gewoonte!) en daarna blijf ik bij Nessa slapen. Verder is het weekend pretty empty. Mijn hostfamily gaat maandag naar Hawaii zonder mij. Ik weet het, even huilen. Nog meer huilen. En nog meer huilen. Maar dat betekend, betekent (schaam schaam, word steeds slechter in deze taal) voor mij dat ik party hardy een week bij Barbs kan blijven!! (de exchange student uit Norway). Houden jullie al die mensen nog wel bij? Hahaah. Heb er echt zin in want Barbie is een van m’ n beste vriendinnetjes hier en ik voel me echt helemaal thuis bij haar familie.

Dit is dus zo’n beetje m’n leven. In twee weken is de uitvoering van the Addams Family al en i’m sooo excited! Ik repeteer al 9 weken lang 10 uur per week dus ben wel klaar om te rocken op het podium!

Wat ik verder nog wil zeggen, voor de diehards die de moeite nemen om deze onzin ook nog te lezen, soms heb ik het gevoel dat alleen m’n moeder dit leest. Soms heb ik het gevoel dat de hele wereld dit leest aangezien ik gekke reacties krijg met bijzondere initalen en m’n god geen idee heb wie het is en hij/zij blijkbaar precies weet wat ik 4 maanden geleden deed. En dan zie ik dat m’n blog zo’n 500 keer bekeken wordt en dan vraag ik me al helemaal af waar deze mensen vandaan komen. Vandaar dat ik een soort mini oproepje doe. Zou iedereen die dit leest een reactie willen plaatsen? Gewoon omdat ik het ONTZETTEND LEUK vind om ze te lezen en zo een beeld krijg van hoeveel mensen Tessa en haar avonturen online volgen. Al is het alleen maar hoi, helemaal prima. Desnoods zeg je dat lievelingsdier een hond is of vertel je me hoe ik hier pepernoten kan maken zonder speculaasmix, zolang het maar iets is. SUPERMEGATHANKS.