I love you America, like a lot.

Vandaag is het 12 oktober. Dit betekent nog 265 dagen. Dit is een jaar – 100 dagen. Dit is huilen. Dit is al 22% van m’n leven hier verspild. Dit is nog meer huilen. Ik wil niet weg!!! Maar ja, ik kom hier niet om te huilen, maar om jullie op de hoogte te houden van m’n droomleventje hier. Ik zit hier al bijna 3 maanden (!) en ik realiseer me nog steeds niet in wat voor onvergetelijk avontuur ik aan het zwemmen ben. But I love it.

Well well well, let’s start. Homecoming! Dit was party hardy tot de max. Ik zal die Amerikanen eens laten zien wat voor feest varkentje ik kan zijn. We begonnen bij Juliane thuis (een vriendin) om ons allemaal op te maken. We waren met 6 meiden en er zouden nog 3 boys bij komen (waaronder mijn woest aantrekkelijke date) maar goed. Opmaken. Aangezien ik niet allowed ben om met vriendjes en vriendinnetjes in de auto te zitten (een nieuwe regel van m’n nieuwe hostfamilie) werd ik opgehaald om naar de volgende locatie te gaan. Dit was Garretts house. Dat is het huis van m’n datie. Nou toen ik dat huis had gezien moest ik van mezelf even goed nadenken of die niet toch iets leuks had diep van binnen. WAJO. Zwembad in de tuin alles, uitzicht op meertje, ziek grote tuin, nog groter huis, twintigduizend auto’s en een tv die bijna groter is dan mijn bed. Maar goed, na dit kasteel bekeken te hebben, kon de fotoshoot beginnen. Klikje hier, klikje daar, uurtje later en nog niet klaar. Nog honderd foto’s gemaakt, even vanuit een andere hoek nog honderd foto’s want ja, dat ziet er natuurlijk heel anders uit! Ondertussen deed m’n mond pijn van het lachen en m’n voeten pijn van het staan, terwijl het hele feest nog moest beginnen! Maar ja, alles voor de foto. Toen het fotopartijtje voorbij was (mijn hostpaps heeft deze 3 uur gewacht in z’n auto !!) gingen we naar Castle Hills. Dit is een of andere deftige rijke buurt waar je ….NOG MEER FOTO’S KAN MAKEN! Want ja, 1200 foto’s is natuurlijk nog niet genoeg! Dus hoppa, weer paar uurtjes later was het tijd voor…. DINNER! De grootste grap van dit hele homecoming gebeuren is misschien wel dat iedereen een ziek dure jurk koopt en 90% geen eens naar de dance gaat. Ik natuurlijk wel, want m’n lieve date had kaartjes geregeld (en betaald ghehe) Maar first dinner. Dit vond plaats in Red Lobster, zeer fancy (not really) restaurant en na een uurtje of anderhalf gewacht te hebben ná tijd van reservering (top service dus) konden we plaats nemen aan een tafel die te klein was (ach, kan gebeuren) Maar ja, al deze nadelen konden de pret niet bederven! We hadden ontzettend veel lol met z’n 9’en ondanks dat niemand meer honger had. Gelukkig had m’n lieve date ook m’n avondmaal betaald (misschien moet ik deze jongeman echt even opnieuw doornemen) Daaarna gingen m’n datie en ik naar de dance. De rest ging bowlen, snap dat ze dat leuker vinden dan party’en (……..) Maar goed, omdat ik niet bij m’n datie in de car mocht, reden m’n hostpaps en ik achter hem aan (1. Mega awkward, 2. Vet grappig eigenlijk) Aangekomen op school was de dance nog maar 30 minuten. Best wel grappig. Ik ging HELEMAAL los en heb alle hoeken van de school gezien. Het was ontzettend leuk en ik heb veel gelachen. Om 11 uur (welkom in Amerika) was het feestje afgelopen en om 12 uur lag Tessa braaf in d’r bedje.

Verder was deze week niet zo special. We waren vrijdag vrij want het was een studiedag ofzo. Morgen ben ik ook vrij. Er is een of andere speciale feestdag waar niemand natuurlijk wat van af weet als in waar het van is en wat er gevierd wordt, maar zolang men hier geen school heeft zijn ze gelukkig. Donderdagavond bleef ik na de football game (13-12 verloren) bij Nessa slapen en vrijdag ging ik met Sally (mijn nieuwe hostmamsie) naar een of andere rommelmarkt. Gelukkig was er op z’n minst een iemand daar in z'n element want ik vond er niet zoveel aan. Maar goed, alles om die band te creëren natuurlijk! Ik moet wel zeggen dat ik toch wel echt heel blij ben met dit gezin. Het is echt opa en oma en het is hartstikke gezellig. Ze doen niet zo heel veel maar ik zorg daar zelf wel voor en in principe zijn ze in staat me overal te brengen. Verder ging ik gisteren shoppen met Sofia (exchange student from Germany) and Hailey (ander vriendinnetje) ’s avonds bleef ik weer bij Nessie slapen en vanochtend gingen we hardlopen. Ja je leest dit goed. Tessa ging hardlopen. Neem gerust je tijd om even te lachen, want ik weet dat het klinkt als een 1 april grap. Het wordt gelukkig al wat kouder hier dus het is prima te doen. Ik weet dat het gek klinkt, maar deze week wordt het heel koud en iedereen is in staat om truien te dragen, het wordt namelijk 20 graden. En ja, ook Tessa heeft het dan koud. Ik draag truien als het onder de 25 graden is, best bizar dat je zo snel aan het weer gewend raakt. Maar goed, hardlopen dus. ha-ha. Verder ging ik daarna met een vriend chillen en nu zit ik hier dit te schrijven. Een vriendin had gevraagd of ik wilde blijven slapen maar ik durfde het niet aan m’n hostouders te vragen omdat ik al zo druk was het hele weekend. Morgen ga ik waarschijnlijk weer met mensen chillen want das gewoon kei gezellig.

EN DAN SUPER EXCITED NEWS! Volgend weekend zit ik waarschijnlijk in Oklahoma! Oehhhh spannund tesssie. Jaja, iknow. Samen met een paar andere exchange students is er een trippie geregeld door Ayusa en het wordt een groot feest. Kan niet wachten om de mensen die niet bij mij op school zitten te zien. Verder wil ik ook eventjes zeggen dat ik het echt ontzettend naar m’n zin heb hier. Natuurlijk schrijf ik alleen maar m’n hoogtepunten maar ook ik heb soms ontzettend veel heimwee naar thuis, vrienden en familie. Ondanks dat, geniet ik van alles wat ik hier doe. Het is allemaal zo onwerkelijk en ik merk dat ik kan genieten van de kleinste dingetjes. Everybody out there for who it’s not too late; TAKE A GAP YEAR AND GO TO AMERICA! Je leert hier zo veel. Ik ben sowieso volwassen meid als ik terug kom haha, denk dat alleen Laris weet hoe ik dit zou zeggen. Maar zonder dolletjes, ik denk dat ik echt als ik een ander mens terug kom, op een positieve manier.

Veel gebeurtenissen in weinig tijd

Sorry sorry en nog heel veel sorriess dat jullie nu pas wat van me horen. Ik heb heel wat meegemaakt in de tussentijd dus hopelijk is m’n excuus goed genoeg ghehe. Natuurlijk is m’n verhaaltje ook triedubbel zo lang! Dubbel veel lees plezier! Prettreket naar beter bed! (Schrijf dit in m’n bedje)

Vorige week was niet zo’n hele bijzondere week. Zoals altijd had ik weer gezellig rehearsals van The Addams Family. Ik begin het steeds leuker te vinden! Ik heb zelfs een Joseph-solo! Vraag me niet hoe ik het voor elkaar maar blijkbaar heb ik magische benen want ik heb een soort van innie-minnie dans solo tijdens een liedje. Ik noem het m’n Joseph-solo omdat het net zo lang was als m’n solo bij Joseph. Mensen die mij hebben zien stralen op het toneel weten wat ik met deze 3 seconde langdurige solo bedoel. Maar goed, feest voor Tessa dus want zo kan ik mooi wel zeggen dat ik een solo had in Amerikaanse musical! Hoppa! Maar goed, onbijzondere week dus, en toen was het vrijdag… SIXFLAGS!!

Sixflags was in twee woorden…. Geen sevenflags! Haha, even allemaal lachen. Oke grapje, maar het was oprecht echt leuk! Ik ging dus met Barbro en haar hostvader mee en het was via werk privefeestje blabla, moraal van het verhaal; GRATIS SODA’S EN CHIPS! Weet niet waarom, maar mij hoor je niet klagen! Het park was speciaal voor personeel + vrienden afgehuurd en er was dus gratis voedsel! Een groot feest! Want dit betekent dus ook geen rijen bij de attracties! Wat een pret, wat een pret.. Verder begon de dag daarna the zogenaamde Fright Nights waarin men als zombie’s met kettingzagen achter je gaat lopen, je kent het wel. Maarja, de dag erna is dus niet de dag zelf. WEL DUS! Normaal gesproken moet je betalen voor een ‘haunted house’ maar ons lieten ze gratis schrikken. Ik twijfelde heel erg of ik er wel in wilde, haunted house, Amerika en Tessa, dat kan nooit goed gaan, maar omdat ik anders dit coole verhaal ook niet kon vertellen, heb ik het toch maar wel gedaan. Ben me tigduizend keer dood geschrokken en verder is het een gevoelig onderwerp maar heb er wel een kei leuke avond aan overgehouden!

Toen was het saturday. Ik bleef bij Barrie (Barbro) slapen en moest vroeg op school zijn. Ondertussen is school gewoon the place to be for me. Die avond was namelijk het ‘One Normal Night dinner’. Dit is een soort dinnershow. Voor mensen die niet weten wat dat is, het was een diner voor vrienden en familie met af en toe een sketch of een liedje waarin iedereen in kostuum en character rond liep. Echt vet grappig, want nu kon ik dus die zombie met kettingzaag spelen. Helaas hadden we geen kettingzaag. Ik heb de hele avond lang door aan mensen gevraagd of ze m’n broertje hadden gezien. Z’n naam is Thomas en hij is 9 jaar. Ik had hem voor het laatst in het bos gezien. –Had een heel verhaal klaar voor mensen die vragen gingen stellen-. Het was hilarisch. Begon ook opeens tegen een random stel in het Nederlands te schreeuwen waarom ze me dood hadden gemaakt en ze keken me enigszins vreemd aan. Geslaagde avond dus. Daarna bleef ik bij Maddie slapen. Een ander vriendinnetje (houd deze details van niet thuis zijn in je achterhoofd voor het vervolg van m’n leven). Zondag haalde Barbro en haar hostpaps, -ben ondertussen meer familie van haar dan van m’n eigen familie- me op bij Maddie en gingen we naar de kerk. Nou pap, je mist wat! Kerk is een groot feest hier. Gitaartje, drumstelletje, achtergrondzangeresjes, elektrische gitaar erbij, drie grote schermen, paar beamers en het feest kan beginnen. Wel duurde dit feest drie, ik herhaal, drie uur. Beetje lang feestje dus, maar wel toff. Om 12 uur lokale tijd gingen we lunchen, ergens een hapje eten. (Dit klinkt echt op z’n paps, even een hapje eten haha) maar oke, eten. Vervolgens gingen ik, barbs en d’r hostmams nog shoppen en werd ik na een lang weekend rond een uur of 8 ’s avonds thuis gedropt.

En dan nu het hoofdnieuws. Zoals jullie misschien al wel is opgemerkt, of niet, schreef ik nooit echt wat over m’n hostfamily. Ik wil er op internet dan ook niet teveel over kwijt, maar gedurende de twee maanden dat ik daar woonde, ben ik veel verschillen tegengekomen en heb ik besloten dat het geen goede match was en ik hier niet het hele jaar wilde wonen. Ik heb m’n representer gemaild, en na een aantal mailtjes was de conclusie langzaam duidelijk; deze familie is niet geschikt voor mij. Hij is op zoek gegaan naar een ander gastgezin en ik heb mijn host Family verteld dat ik me er niet thuis voelde. Wonder boven wonder, of juist niet, vonden zit dit niet erg en begrepen ze het optimaal dat ik weg wilde. (dit is hoogstwaarschijnlijk geen eens normaal Nederlands) En dusssss ben ik gister verhuisd naar een ander gastgezin. Maar om de spanning hoog te houden moet ik eerst nog wat anders kwijt.

Gister was namelijk de HOMECOMING PARADE! Woehoe. Het is een soort carnaval, want alle vakken/groepen/organisaties/sectoren/weet ik het hadden een eigen float (kar) met hun eigen vak/groep/organisatie/sector/je snapt het wel. Er was een seniors float, football float, choir float, history float en ga zo maar door. Ik was, in kostuum, op de theatre float om de Addams Family te promoten. De kinderen van de lage school en middle school staan aan de zijkant van de lijn klaar met hun ouders en een plastic tas groter dan henzelf om de candy die wij dan moeten gooien, op te vangen. Best grappig. Best logisch dat iedereen hier zo dik is want ik overdrijf niet als ik zeg dat de kinderen RENNEN voor het snoep en het zonder gemak van de grond afrapen om het in hun 20 meter lange tas te werpen. Het was dus een grote gezelligheid ondanks dat het zweet van m’n gezicht droop. Wat een hitte! Maar ja, wat wil je dan in Texas. Tessa gekke meid.

En dan nu het ENGE nieuws. Heb zoveel verschillende onderwerpen zeg, poepoe. Want vandaag hadden we dus repetities voor TAF. Er was al regen voorspeld maar mijn hemel, het kwam met bakken uit de hemel. Ook begon het KEI HARD te waaien en de lucht was donker en ging richting groen. Als de lucht groen is hier, betekent dit chaos. Een groene lucht is namelijk een van de signalen van een tornado en aangezien wij in de huppelepup zone zitten, is er dus kans op een tornado. We moesten allemaal in het theater zitten, totdat we de deur open hoorde gaan (door de wind) en al de regen naar binnen lag. Heel zwembad voor de deur. Na toeristje gespeeld te hebben gingen we weer terug naar de theaterzaal. Eenmaal ready to start vielen de lampen uit. Het was pikdonker in het theater, je zag echt geen hand voor ogen. En ondertussen hoorde je ook nog de keiharde regen, storm en wind op het dak. Wat een gezelligheid........... not. Ik was oprecht bang. Maar goed, aan alle enge dingetjes komen ook een einde dus toen het opgehouden was met regenen konden en stormen was ik al minder bang. Helaas konden de lampen niet gefixt worden dus we hebben de repetitie doorgebracht met Iphone licht en een zaklamp (vraag me niet wie die waarom had meegenomen, maar hij was er)

Dat was het enge nieuws en dan heb ik het nog geen eens gehad over die gekke koeienziekte waarvan een man hier in Texas in het ziekenhuis ligt en het is levensgevaarlijk ofzo. Ik weet niet precies wat het is en zolang ik er niet mee aangestoken word vind ik het wel goed. Helaas kan ik de gedachte ‘die gekke dingen gebeuren alleen daar aan de andere kant van de wereld’ niet meer aangehouden aangezien ik nu zelf daar aan de andere kant van de wereld ben.

Sorry guys dat dit zo langdradig is, maar ben bijna klaar hoor! Heb namelijk nog een hilarisch verhaal. Het HILARISCHE news, ik ben namelijk gevraagd door een jongen om met hem naar homecoming te gaan. Deze jongen is by far * KUCH KUCH KUCH KUCH * de knapste jongen van de school * kuch kuch stik stik * Maar ja, jullie kennen Tessa en die durft geen nee te zeggen en al helemaal niet als die gozer een bloemetje voor je heeft en er allemaal mensen om hem heen staat. Dus tja, ga nu gezellig met m’n date naar homecoming. Heb dus ook echt m’n god geen idee wie deze hele jongeman is aangezien ik alleen z’n naam weet. Maar ach, YOLO. En verder is het hier de gewoonte om de mum voor elkaar te maken als je elkaars date bent. Een mum is een soort raar iets (google maar even) wat typisch Texas is, en je de hele dag draagt naar school want dan loop je voor schut en ben je cool. En ohja, alleen de seniors mogen wit anders ben je het haastje. Nou, vandaag komt mijn ‘date’ m’n mum brengen want hij had dus de mijne gemaakt en hij was wit! Blijkbaar kent hij me ook zo goed dat die niet wist dat Tessa een junior is. Vet awkward dus want ik mag dus geen wit dragen maar ja, kan moeilijk tegen hem zeggen; heel lief van je en je mams en jij hebben goed je best gedaan maar ga dit dus echt nie dragen nie. Dus ja, ben benieuwd hoe morgen verloopt. Morgen is dan ook de homecoming football game en zaterdag de homecoming itself. Spannund!!

En dan nu de information waar jullie al minuten lang op wachten. Mensen die meer willen weten over m’n gastgezin kunnen contact opnemen via mijn mobiele nummer of een postduifje sturen. Ik zit nu bij een ouder stel. Ik zie ze een beetje als een opa en oma. Ze zijn heel lief en aardig en dit is m’n tweede nacht. M’n kamer is dan wel niet zo heel groot maarrrrr… ik heb m’n eigen badkamer!!! Ze hebben drie kinderen die ook weer kinderen hebben en zo kom ik terecht in one big happy family. Ze hebben een klein adorable hondje genaamd Ann en we zijn nog geen beste vrienden maar wat er niet is kan nog komen. Tot nu toe heb ik het erg naar m’n zin. Helaas hebben ze een strenge regel en dat is dat ik niet allowed ben om in een auto te zitten waarin een tiener rijdt. Ze vertrouwen de rijdende teenagers niet echt en willen niet aansprakelijk zijn voor alles wat er met mij ook maar kan gebeuren in de auto. Ergens snap ik dit wel, maar aan de andere kant dit caused sooo much troubles! Weet dus echt m’n god niet hoe ik nu waar kom met sommige dingen. Ze willen me wel overal heen brengen maar ja, ik voel me ook schuldig als ik opa en oma m’n taxi laat spelen.. Dus ben vet mega benieuwd. Maar komt goed!

Nou voorlopig zijn jullie weer zoet met m’n verhaaltje. Ik ga nu lekker slapen want morgen wordt weer een coole, lange dag. Tessa houdt van jullie, slaaplekkkerrr!!! of eigenlijk GOODMORNING!

Ordinary days but not an ordinary life

Wat gaat de tijd toch snel! Weer een week voorbij! Grapje kinders. Deze openingszin had ik natuurlijk vorige week al haha. Maar het is wel weer tijd om jullie op de hoogte te brengen van mijn week. Zoals de titel al zegt, de dagen worden normaal hier, maar het idee van leven in Amerika is wel nog steeds gekkigheid op een stokje. De afgelopen week heb ik weer elke dag vrolijk tot zes uur op school rondgehuppelt. My second home, letterlijk, want ik breng mijn tijd wekelijks van 8.00 am tot 6.00 pm door daar. Hartstikke leuk hoor! School is so much fun! (niet sarcastisch!)

Ik moet na school (om half vier) meteen door naar de theaterzaal voor de repetities van TAF. We repeteren door tot een uurtje of zes en daarna richting huis. Maandag was er om 7 uur een meeting voor alle ouders tot een uurtje of 8 dus bleef ik op school. Ik was van 8.00 uur ’s ochtends tot 20.30 uur ’s avonds op school. WAJOWWW. Maar ik heb me wel vermaakt dus het was helemaal prima. Verder hebben we te horen gekregen dat we als cast van The Addams Family begin oktober ergens op een congres in Dallas mogen optreden voor ongeveer 4000(!) mensen. We moeten de héle musical opvoeren wat betekent dat we in twee weken de hele musical moeten gaan instuderen. Dit zet niet echt bepaald extra druk op je, alleen je dagen worden langer, je moet thuis meer studeren, je moet ietsjes meer opletten tijdens de repetities en je moet alles geven. Verder, hartstikke leuk! Kom maar op. Bij deze nodig ik jullie ook weer allemaal uit om mij te komen bewonderen in Dallas tijdens dat congres ding want dat is natuurlijk een groot feest!

Vrijdag vond de football game thuis plaats. Als we een thuiswedstrijd hebben, hebben we een pep rally op school. Je lessen worden hiervoor ingekort, want de pep rally is belangrijk. De pep rally is eigenlijk gewoon een gezellige bijeenkomst van het hele zooitje bij elkaar (cheerleaders, coaches, football players, topcats, audience, choir en de rest van de heutemeteut) wat begint om half 3. Als eerst gaat Tempo het volkslied zingen en vervolgens gaan de cheerleaders en topcats wat dansjes doen. Best logisch dat lessen hiervoor ingekort moeten worden, want dansen en zingen is het allerbelangrijkste ooit. In dat opzicht heeft het wel iets van High School Musical. En omdat homecoming eraan komt, is de zogenaamde spiritweek vrijdag begonnen. DIT IS ECHT HET COOLSTE EVER OP SCHOOL. Je moet je namelijk elke dag kleden in een bepaald thema. Vrijdag was het ‘dress up like a child day’. Iedereen die dus een beetje leuk was ging als klein opdondertje verkleed naar school. Aangezien ik sinds kort ook in tempo zit moet ik ook zingen op de pep rally. Imagine, Tessa in een gymzaal met een man of 2000 om haar heen, in een roze bloemetjes jurk en twee vlechtjes, met als enige non-American een papiertje in haar handen (dikke groetjes dat ik dat uit m’n hoofd ken), het Amerikaanse volkslied aan het zingen. Precies dat wat je denkt, zo zag het eruit.

Na deze gezellige saamhorigheid van mensen was het weekend aangebroken, of eigenlijk de football game. Eerst even snel naar huis om iets aan te trekken dat geen bloemetjes print heeft en gaan met die banaan. Het was een leuke en gezellige avond ookal hebben we verloren en ligt dat nogal gevoelig hier.

Gister was ook een kei leuke dag. Ik bracht de dag door op school (me love school at saturdays) om te repeteren. ’S Avonds hadden de theaterdocenten (het zijn er twee en ze zijn een stel en ze zijn vet schattig en super cute) een karaoke avond georganiseerd. Je zegt karaoke hier btw echt op z’n chinees. Karaokie night. Best grappig. Maar goed, dat was dus hartstikke leuk enzo. Na de karaoke avond ging ik naar Barbo. Barbo is een exchange student from Norway maar ik leerde dr pas kennen op school want ze is met een andere organisatie. Ze is best een goede vriendin en het was ook weer een en al gezelligheid at her houssie.

Vandaag ging ik naar het winkelcentrum om een hoco dress te kopen. Hoco is homecoming. Het woord hoco is zo lelijk dat het gewoon grappig is om te zeggen dat 'hoco' er aan komt. Hoco de gekste. Haha, sorry voor deze rare blog, ik heb ontzettend veel lol met mezelf momenteel. Maar goed, hoco. Homecoming is the October 4th, en dat is volgens mij dierendag in Nederland. Zal die doggies hier wel extra snoepje geven….. hahahahah. Das een grapje natuurlijk. Maar oke.

Deze week moeten we ook elke dag weer bijzonder verkleed. De dag voor homecoming is the homecoming game en dat is blijkbaar super belangrijk dus ik hoop dat we dan winnen anders is iedereen straks weer mega chagrijnig. Ik blijf altijd vrolijk omdat ik nog steeds geen hol van het hele spel snap en daardoor geen reden zie om verdrietig te zijn.

Dit was zo'n beetje m’n update. Vrijdag ga ik naar Sixflags met Barbo en haar hostdad omdat ze gratis kaartjes hebben en d’r moeder voor d’r werk in Chicago zit. Heb er superultramegauniekos veel zin in, want me hartje achtbanen.

hint: reacties lezen blijft m'n favoriet

Repeterend stil staan bij 9/11

Misschien wordt ‘wat gaat de tijd toch snel’ mijn openingszin voor elke blog die ik plaats. Ik kan het ook maar niet vaak genoeg zeggen, want de tijd gaat snel. Weer een week voorbij. Ondertussen zit Tessie hier al bijna twee maanden! Deze week was een drukke maar super leuke week!

Nadat de uitslag van de schoolmusical bekend was kon het echte werk beginnen: REPETEREN! Deze hele week (op vrijdag na, dat is de vrije dag) had ik repetities van 4 tot 6. Mijn schooldag begint dan om 8.00 uur en om 18.00 uur ben ik klaar. Ik heb nog nooit zoveel tijd op school doorgebracht haha! De reptities zijn van 4 tot 6 en deze week was dansen het aspect waar we aan werkten. Je hebt de hoofdrolspelers, het dans- en zangensemble, het zangensemble en de crew. (op volgorde van hoe vaak je op het toneel staat) Ik zit in het dans- en zangensemble dus zal waarschijnlijk veel te zien zijn op stage.

Het een gewone schoolweek. Geen gekke dingen meegemaakt. Economics is af en toe wat lastig door de termen die nu allemaal in het Engels zijn. Geometry in tegenstelling is appeltje eitje en ik heb tot nu toe alleen nog maar 10’en gehaald en overweeg om naar een hogere klas te gaan waar het niveau wat hoger ligt. Zo heb ik wat meer uitdaging en verveel ik me niet dood in de klas. Ik zit namelijk de helft van de tijd te tekenen en de andere helft van de tijd op m’n telefoon, terwijl ik muziek luister. Ben best wel een badass. Aan de andere kant vind ik het ook wel weer prima zo omdat ik nu thuis geen huiswerk heb en meer tijd heb voor andere leuke dingen. Doordat mijn hele schema is omgegooid omdat ik nu in een hoger koor zit, zit ik ook in een andere theater klas. In plaats van theatre 1 (Wat verplicht is voordat je naar een hogere theaterklas wil) zit ik nu in theatre productions. Ik werd toegelaten in deze klas omdat ik al zoveel ervaring had en ze dachten dat ik het wel aankon. Hier zijn ze bezig met het voorbereiden van een toneelstuk waar ik dus ook in zit; Shakespeare in Hollywood. Omdat de rollen al verdeeld waren heb ik nu een rol dat te vergelijken is met het spelen van een boom. Niet dat het me iets boeit want ik vind het al helemaal geweldig dat ik in nog een stuk kan rondhuppelen. Het is een leuke cast met leuke mensen dus ik vind het helemaal prima. Iedereen is zo lief en vriendelijk!

Verder leer ik steeds meer mensen kennen en ontmoet ik ook meer mensen. Ik heb de laatste tijd veel contact met een jongen genaamd Andrew, maar bepaalde personen zijn daar al van op de hoogte en verder wil ik er nog niks over kwijt ;)

Afgelopen week was het 9/11. Ik was er benieuwd hoe deze dag zou verlopen. Het is precies 13 jaar geleden dat er iets verschrikkelijks is gebeurd hier in Amerika en ik vind het toch wel even belangrijk om daar bij stil te staan. Elke les werd er een minuut stilte gehouden voor de slachtoffers die zijn gevallen en je voelt toch die bepaalde spanning omdat je nu in het land zit waar het gebeurd is. ’s Avonds was the footballgame en ook daar werd er wat over gezegd en moest iedereen even stil zijn. Toch wel indrukweekend hoe alle footballplayers, cheerleeders, topcats, choaches, scheidsrechters, trainers en het publiek hun hand op hun hart houden en je het verdriet van de gezichten afleest. Helaas hebben we ook nog verloren.

Deze week zal niet veel anders worden dan afgelopen week. Er is weer de hele week repetities voor The Addams Family inclusief de zaterdag. De uitvoering van Shakespeare in Hollywood is 17 oktober en The Addams Family zal rond begin november schitteren op het toneel. Jullie zijn allemaal uitgenodigd om te komen kijken! Leuk uitje toch?! :)

Ps. Ik wil me bij deze ONTZETTEND verontschuldigen voor het BIZAR slechte Nederlands dat elke keer door jullie ogen worden gelaserd. Ik ben me ervan bewust dat m’n Nederlands steeds slechter wordt en ik krijg steeds meer moeite met het schrijven van de taal, en dat voor iemand die altijd mensen corrigeerde!

10 American non-Dutchie things + uitslag schoolmusical

Nu ik hier inmiddels al meer dan een maand zit, heb ik veel bijzondere dingen voorbij zien komen en is me het een en ander opgevallen. Ik heb er een paar op een rijtje gezet die ik graag met jullie wil delen. Dus hierbij 10 American non-Dutchie things.

1. Naar de wc gaan gedurende de les is een big thing hier. Bij Geometry (wiskunde) heb ik 3 bathpasses. Deze bathpasses mag ik in het hele jaar gebruiken om naar de wc te gaan. Dus als je naar de wc gaat, lever je een bathpass in, en dan mag je daarna nog twee keer. Maaaaarrrr als je je bathpasses niet inlevert, krijg je aan het eind van het jaar extra punten voor je grade! Nou, dat is een feest! Vind je het gek dat de Europese educatie beter is dan de Amerikaanse? Hogere cijfers voor het niet-naar-de-wc-gaan, wat een grap.

Een gelijk matige regel hebben we ook voor de economics class. Maar hierbij geldt dat als je meer dan drie keer naar de wc bent geweest in het jaar, je alle 'extra verloren' tijd die je daarna hebt gecreeërd door het naar de wc te gaan, moet inhalen!

2. Als je 's ochtends aan je second period begint (tweede les) kan je niet meteen gaan zitten. Door de speakers begint een man te praten en iedereen is verplicht te gaan staan en als je een Amerikaan bent moet je je rechterhand op je linkerborst plaatsen. Vervolgens wordt er een heel riedeltje over hoe goed de school wel niet is opgezegd door alle studenten, gevolgd door een soort 'mini-preekje' dat iedereen uit z'n hoofd kent, maar ditmaal over hoe goed Texas is. Daarna is het tijd voor een momentje stilte, ja zeker. Iedereen kan weer gaan zitten en er wordt gedacht aan ... (??) Na enkele minuten (1/10 van de les is ondertussen al verspild) begint de man de dagelijkse nieuwtjes op te lezen.

3. Dit is vast al een bekend feitje, maar ik wil het even benadrukken. MEN, wat consumeren Amerikanen veel!! Sowieso heb je de lunch al die dagelijks gekocht wordt door grote getallen maar ook daarbuiten. Hey, zullen we even wat te drinken halen? Ik heb zin in ice cream, kom we gaan. Oh, had ik nu maar een hamburger, zullen we ff snel op en neer gaan?

4. Niemand hier is bekend met whatsapp, iets wat toch wel vreemd is. Daarvoor in de plaats wordt Imessage en gewoon texten gebruikt. Dat is helemaal hot hier. Ik zou helemaal gek worden als ik elke dag 100000 berichten krijg via de sms, want dat kan je niet uitzetten. Maar Tessa slimme meid heeft al d'r nieuwe vrienden al whatsapp laten downloaden, en over een paar jaar is iedereen for sure hier ook bekend met de veel handigere app.

5. Onze school heeft een dress-code. Het veranderd (blijkbaar) elk jaar. De regels zijn ook verschillend per school. Op mijn school mag je geen rokje/broek/jurk aan die korter is dan je vingertoppen als je je handen langs je houdt. Ook mag je, op een neuspiercing na, geen gezichtspiercings. Van die grote tunneloorbellen zijn ook ten strengste verboden en als ik het goed begrepen heb mag je ook geen zichtbare tattoo's hebben. Daarnaast mag je maar 25% van je haar 'geverft' hebben. Vraag me niet hoe ze dat kunnen controleren. Als je je niet aan deze dress-code houdt, sturen ze je naar huis.

6. Een les duurt 90 minuten. Wat mij betreft veel te lang, maar als je kijkt naar wat je allemaal in een les doet brengt het zich weer in balans. De eerste tien minuten is de docent namelijk nog met zichzelf bezig. De volgende tien minuten legt ze iets uit wat al in twee minuten te begrijpen is, om vervolgens nog en kwartier te besteden aan vragen die toch niemand heeft. Het huiswerk controleren duurt ook zo'n tien minuten en tegen die tijd ben je al een heel eind.

7. Dit is misschien wel een van de meest 'schokerende' feiten. Tijdens mijn Geometry les werd er opeens wat gebrabbeld door de speakers. De docent liep naar de deur om een groot zwart lap voor het raam te hangen en iedereen moest stil zijn voor een minuut of tien. Eigenlijk moesten we ook in een hoekje staan tegen de muur. De gordijnen werden dichtgedaan en de lampen moesten uit. Gelukkig bleek het een oefening te zijn maar alsnog. Het blijkt dat sinds de verschrikkelijke gebeurtenis een paar jaar geleden in Colorado waar een man de school is in gelopen en leerlingen heeft neergeschoten, dit een soort 'verplichting' te zijn. Het schijnt dat bijna elke school jaarlijks een oefening heeft voor het geval dat..

8. Toen dit me voor het eerst overkwam moest ik wel even lachen. We weten allemaal dat Amerikanen een beetje overdreven kunnen zijn maar ik heb nog nooit van m'n leven een leerling een student een docent zien knuffelen of love you horen zeggen (ja echt) tot nu. Helemaal in de theater en choir lessen. Studenten knuffelen de docent aan het eind van de les en als ze het lokaal uitlopen schreeuwen ze nog even allemaal 'love you' naar de desbetreffende leraar of lerares. Ik vond het zeer indrukwekkend. Ik zie het in Nederland nog niet zo snel gebeuren.

9. Dit zal ook wel bekend zijn, maar vrijdag avond is dé footballgame night. Het is een ongeschreven regel dat je er verplicht bij bent en het is een groot feest. Iedereen kletst gezellig met elkaar en je schreeuwt de longen uit je lijf voor je mede-studenten. De schoolspirit zit er lekker in!

10. Het allerlaatste feit wat toch wel een groot impact op mijn nieuwe leventje heeft is dat ik nergens kom zonder auto. Zodra je het woord fiets noemt kijken mensen je al raar aan en verre afstanden in deze hitte doet ook geen kip. Zodra je 16 bent, en je je rijbewijs hebt, wordt de auto al onder je neus geschoven en kan je gaan met die banaan. Bijna iedereen hier heeft een auto en karren overal naartoe. Ik mis mijn fiets enorm kan ik je zeggen, maar aan de andere kant is het ook wel bijzonder om te zien hoe mensen in een ander land zichzelf transporteren.

En ik zit in de schoolmusical! Ik heb dan wel geen hoofdrol, niet dat ik dat verwacht had, maar ik zit er wel in. De schoolmusical die we gaan presenteren heet 'The Addams Family' en ik had er ook nog nooit eerder van gehoord tot nu. Het blijkt een Amerikaanse serie te zijn, die later verfilmd is en vervolgens op Broadway is terrecht gekomen. Ik zit in het dans- en zangensemble. Ja, dat is echt de grap van de eeuw, ik moet dansen. Je hebt namelijk ook nog een zangensemble apart maar die mensen staan minder op het podium. Ik ben erg benieuwd hoe dit avontuur gaat worden en ik heb er erg zin in. De dag na de audities kwam mijn koordocent al naar me toe dat ze me in een hoger koor wilt plaatsen omdat ze zo onder de indruk was. Maandag ga ik dan ook naar de counseler om mijn rooster aan te passen zodat ik in Tempo (het beste koor) zit. Mijn hostzusje zit hier ook in en ik ben benieuwd hoe het is, aangezien het waarschijnlijk wel een stukje moeilijker zal worden.

ps. ik vind het heel leuk als mensen een reactie achterlaten, dus ga gerust je gang!!

First week on The Colony High School

Time flies when you’re having fun! De allereerste week van school zit er alweer op! Phoe, dat ging snel! Laat ik maar snel beginnen met de week ik maanden naar uitkeek.

Maandag 25 augustus

Tuuutuuut. Het is 6.45 uur. Tessa springt vrolijk uit haar bed en neemt een douche (JA IN DE OCHTEND, doe ik dus echt nooit) en om 7.20 uur ben ik al klaar. Even voor de duidelijk, de bus komt om 7.42. Misschien was ik iets te enthousiast. Eenmaal in die coole gele school bus aangekomen op school was alles 10000 keer groter dan het OZL. Ik mis het OZL mega erg maar dit is ook een bijzondere ervaring! Helaas maken we geen gebruik van de American lockers. Rachel bracht me naar mijn klas. Toen ik in m’n eerste les aankwam zat iedereen al. Ik voelde me echt zo’n sukkeltje dat nieuw is en te laat en beetje stuntelig naar z’n plek loopt. De eerste les die ik had was Geometry, een vorm van wiskunde. Het was best makkelijk en we leerden elkaar een beetje kennen. Vervolgens had ik theatre! We hebben daar vrij weinig gedaan behalve jezelf voorstellen en de gebruikelijke heutemeteut. Na de theaterles begon economics. Ook hier deed ik vrij weinig. Dit is het lastigste vak dit semester omdat de Engelse termen soms wat lastig zijn. De rest is allemaal makkelijk te doen en ik denk dat als ik de Engelse termen van economie eenmaal doorheb dit ook wel te doen. Halverwege de les (die anderhalf uur (!!) duurt) was de lunch. Heel bijzonder, want daarna heb je dus gewoon dezelfde les als daarvoor. De lunch duurt 30 minuten en dit is de enige lunch die je hebt de hele dag! Vet weinig dus. In deze 30 minuten moet je je ook door de rijen zien te wurmen voor je lunch. Dikke groetjes dat ik dat dus ga doen. Hartstikke leuk al die pizza’s en friet voor de lunch, maar ik heb besloten mijn eigen lunch mee te nemen om tijd en geld te besparen (Tessa slimme meid) Maar goed. Ik had lunch met Mint (een exchange student uit Thailand) en Martin (een exchange student uit Bulgarije) en meisje onbekend (Martin nam haar mee). We zaten een beetje aan een sukkeltjes tafel omdat we niemand kende. Na de lunch had ik weer economics. De laatste les was choir. Deze les was vrijwel als de andere lessen op de eerste schooldag. Om 15.30 uur was de laatste les afgelopen. Vervolgens nam ik de bus terug en ben ik vroeg m’n bed ingedoken. Best vermoeiend, zo’n eerste lange schooldag na 10000 jaar vakantie.

Dinsdag 26 augustus

Slimme Tessa had besloten haar wekker iets later te zetten aangezien ik wel erg vroeg klaar was en douchen in de ochtend toch best zonde van je tijd is als je ook kan slapen. Ik heb de vakken Geometry, Theatre, Economics en Choir dit hele semester lang elke dag achter elkaar. Dus ook vandaag, en ook morgen, en ook volgende week. Tot januari. Daarna veranderd m’n rooster maar dat vertel ik tegen die tijd wel. Gedurende economics begon ik een theorie te bedenken hoe ik mijn lunch het beste kon doorbrengen. In de klas zaten wat meisjes die me aardig leken en toen de bel ging vroeg ik of ik lunch met ze mocht hebben. (had verder nog geeen woord met ze gesproken). Tuurlijk mocht dat. Daar zat ik dan. Tussen de cheerleaders en footballplayers in. LACHEN! Het was erg leuk en iedereen is erg geintereseerd in waar Nederland ligt en welke taal daar gesproken wordt. Ook willen ze graag weten of we pizza’s hebben in Nederland. Ja, mensen denken soms echt dat ik van een andere planeet kom.

Op een gegeven moment begonnen ze te praten over een activiteit op de woensdagavond. Ze vroegen of ik met ze mee wilde, maar natuurlijk wil ik mee! Eindelijk vrienden! Gezellig! Ik vroeg wat gingen doen. ‘We gaan met z’n allen naar de kerk!’. Dat is dus hoe de teenagers time met elkaar doorbrengen. Ik vond het een groot feest want ik wil best wel eens weten hoe zo’n Amerikaanse kerkdienst is, aangezien het zo’n big thing is over here. Eenmaal terug thuis had ik veel nieuwe mensen leren kennen en nummers gekregen.

Woensdag 27 augustus

De day of the church. School begon langzamerhand aan de saaie dingen en het was een lange dag. Rond half 7 pikte Tori (een cheerleader) me thuis op en reden we samen met nog drie andere meiden naar de kerk. Het was erg leuk! Er was een soort dominee van een jaar of 25 en hij had allemaal tattoo’s. Er was en soort jongeren organisatie dat ‘The Mix’ heet en dit hele gebeuren organiseerde. Het duurde maar een half uur en na de ‘preek’ gingen we naar een lake in de buurt. Daar kom je kanoën en pizza en ice cream eten en kletsen. Erg gezellig, nog meer mensen leren kennen! Het was een leuke dag en op de terug weg hebben we KEIHARD Taylor aangezet. VRIENDEN DIE VAN TAYLOR SWIFT HOUDEN! Jullie begrijpen wel dat mijn dag niet meer stuk kon.

Donderdag 28 augustus

Deze dag was redelijk saai. Ik heb geen spannende dingen meegemaakt of iets anders interessants dat ik me kan herinneren.

Vrijdag 29 augustus

FIRST FOOTBALL GAME! Ooohhyeahh. Na school ging ik eerst naar huis (met die leuke bus) om me klaar te maken voor de eerste football game! Het was so much fun! Doordat ik nu elke dag lunch heb met de footballplayers en cheerleaders herkende ik mensen en het was erg leuk om ze aan het werk te zien haha. Ondertussen stond ik met wat vrienden aan de zijlijn iedereen te supporten. De footballgames zijn erg populair hier. Iedereen brengt z’n tijd door in het stadium en het is leuk om de sterke kracht van de schoolspirit te voelen. Na de overwinning (duhh) ging ik met Lainey (een heeele lieve cheerleader) naar de Statts, een soort restaurant waar iedereen na afloop wat ging drinken. Ook hier heb ik weer veel mensen ontmoet en het was erg leuk. Vervolgens belandde ik dood in m’n bed en ben ik gauw gaan slapen.

Zaterdag 30 augustus

Zaterdag was niet een bijzondere dag. ’s Avonds was er de choir poolparty om iedereen die in het koor zit beter te leren kennen maar het was niet mega bijzonder. Er waren minder mensen opgedoken dan verwacht en het was ’s avonds dus het water was al erg koud. Overdag heb ik geoefend voor de audities die deze week zijn voor de schoolmusical The Addams Family. Woensdag is de dansauditie en donderdag de zangauditie. Krijg vast geen rol aangezien ik maar voor een karakter auditie doe en ik lang niet zo goed en speciaal ben als de rest hier, maar ach, niet geschoten is altijd mis.

Zondag 31 augustus & maandag 1 september

Zondagochtend werd ik opgehaald door het gast gezin van Victoria, het meisje uit Denemarken. Ik bleef bij haar slapen en we gingen naar een waterpark bij haar in de buurt en ’s avonds uiteten. Het was erg leuk. Haar familie is heel gastvrij en vriendelijk. Ze hebben een supermooi huis en ik voelde me er erg thuis. Vanochtend brachten ze me weer naar huis. Vandaag zijn we vrij omdat het Laborday is. Niemand weet waar het voor is en wat je viert, behalve dat je een baan hebt, maar het is gewoon een day off, prima! Ik ging met Sofia (exchange student uit Germany), Lainey en Megan zwemmen. Het was een leuke dag.

Zo hallo lang verhaal. Kortom: ik heb een leuke, drukke week gehad. Veel mensen leren kennen. Ik weet zeker dat ik wel een paar goede vrienden overhoud aan het avontuur hier, maar in het begin weet je nooit wanneer je iemand al een ‘echte’ vriend kan noemen. Deze week zijn de audities voor The Addams family zoals ik al zei en waarschijnlijk ga ik woensdag weer naar de kerk. Verder geen wilde plannen. Sorry voor mijn lange verhaal, maar zo zijn jullie voorlopig eventjes zoet.

Nog maar één nachtje slapen ^.^

Morgen begint school! SPANNUND. Ik ben erg excited en ik kan echt niet wachten om morgen in de gele schoolbus te springen en richting school te rijden. Ik zie mezelf al als enige helemaal in m’n element daar in die bus zitten met een grote grijns op het gezicht en allemaal half dode slapende kinderen om me heen, maar dat is morgen.

De afgelopen dagen waren erg leuk. Dit weekend was erg druk maar het werd ook wel tijd omdat de dagen daarvoor niet heel spectaculair waren. Doordat Kate doordeweeks van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat moest werken hadden Rachel en ik geen auto waardoor we niet echt ergens heen konden. Gelukkig had een vriendin van Rachel, Ashley, een auto en maakte we af en toe een roadtripje. Zo gingen we een keer naar On the Boarder, een Mexicaans restaurant. Nou ben ik zelf niet bepaald helemaal weg van Mexicaans food dus liet ik Ashley maar wat bestellen voor mij. Ik kreeg een prachtig gerecht voorgeschoteld en zag een groene paprika liggen. HMMM LEKKER SMULLEN DACHT IK en dus stopte ik vol overtuiging het heerlijke groene ding in m’n mond, niet wetende dat het een hot pepper zou zijn. Daar zat ik dan met m’n mond in vuur en vlam. Nadat Ashley en Rachel uitgelachen waren bestelde ze een extra sprite en wat water voor me zodat ik de boel kon blussen. Volgens de dames was de jongen die deze glazen naar mij bracht met me aan het flirten omdat die overdreven erg geïntereseerd was in wat er allemaal te doen was in Nederland en wat ik hier precies te zoeken had. Vandaar dat we op het briljante idee kwamen om bij de dollar tip die we gaven een nummer op te schrijven met de beroemde tekst ‘call me’ (waar zouden we dit nou toch vandaan hebben?) Aangezien ik niet zo geïntereseerd was in the man himself hadden we het nummer opgeschreven van de jongen die zijn nummer aan mij gaf toen bij het zwembad. Ben benieuwd of ze al contact hebben gehad, hihi.

Vorige week zaterdag moesten we op de neefjes van Rachel passen. Deze schattige kleine opdondertjes hadden de waterballonnen al klaar liggen dus het oppassen eindige in een watergevecht. Later die avond zijn we naar Mike gegaan. Mike zit in de organisatie die helpt met hostgezinnen zoeken voor exchange students en hij heeft zelf twee jongens in huis. Het was leuk om kennis te maken met mensen uit landen waarvan je niet eens wist dat ze bestonden.

Op maandag nam Ashley ons mee naar een dress-shop waar we voor de grap homecoming- and promdresses gingen passen. Deze enorm overdreven jurken waren hilarisch om aan te trekken en we hebben hier ook veel foto’s van gemaakt.

Gister was er een Ayusa poolparty. Ayusa is de Amerikaanse organisatie die alle studentjes in de gaten houdt. Tot mijn grote verbazing was ik niet de enige Nederlander. Er was ook nog een Nederlands meisje en een jongen! Een grote gezellig boel dus! De poolparty vond plaats bij mum mum (het huis van oma). We hebben elkaar allemaal een beetje leren kennen en het was erg gezellig. Ik kon het erg goed vinden met Victoria, een meisje uit Denemarken en uiteindelijk bleef ze ook bij mij slapen. Vandaag zijn we met Victoria, Mint (een meisje uit Thailand) en Sofia (een Duitse student) naar de Moll gegaan om te shoppen. Eindelijk vrienden! Het is leuk om met andere exchange students om te gaan omdat zij door hetzelfde gaan als jij en daar met ze over kan praten.

Ik ben hier al bijna een maand (!). De tijd gaat toch nog best wel heel erg snel. Afgelopen donderdag heb ik mijn rooster op school opgehaald en morgen gaat het grote feest echt beginnen. Ik heb er ontzettend zin in maar voel ook wel wat kriebels. Vrijdag zal ik m’n eerste Football-game meemaken en zaterdag is er weer een poolparty maar dit keer van choir, om elkaar beter te leren kennen. We hebben er zin in!

Lief dagboek

Ik ben al meer dan een week in Amerika. En dat worden er steeds meer. Wat een gek idee toch eigenlijk. Het is net half drie ’s middags geweest en ik ben nog maar anderhalf uur wakker. Ik heb een klein maar groot genoeg kamertje waarin blauw de hoofdkleur is. Zaterdag kwam ik hier aan. Toen Sofia, Sofie en ik (twee andere Duitse meisjes) waren geland vonden we snel ons gastgezin. Het was helemaal niet ongemakkelijk of iets, het was heel leuk. Snel de koffers gehaald en op naar huis. Eenmaal ‘thuis’ aangekomen moest ik meteen mijn grootste ergernis aangaan: de honden. Zelfs Lucky is leuker vergeleken met deze enorme op-je-springende-allesetende-mormels. Nadat ik alles had uitgepakt reden we naar een BBQ restaurant want ik moest natuurlijk kennis maken met het typische Texaanse eten. Hmm lekker smullen. Ik probeerde iets gezonds te kiezen en dat was redelijk gelukt.

De afgelopen dagen

Zondag gingen we meteen met een vriendin van Rachel, MaKayla en Kate naar het huis van oma. Het was ontzettend heet en zij had een zwembad dus we konden een frisse duik in het water nemen en bruin worden. Omdat het zo gezellig was stelde MaKayla voor dat we bij haar konden blijven slapen en een Amerikaanse sleepover konden gaan houden. Toen we bij haar thuis aankwamen kon haar moeder ons niet naar de pizzeria brengen (wat anders?) omdat haar teennagels nog nat waren van het lakken, dus we vroegen haar broer. ‘Is die knap?’ was het eerste wat er door m’n gedachte ging. Nieuwsgierig naar haar broer liepen we naar zijn kamer om te vragen of hij met ons mee wilde. Toen de deur open ging lag hij half dood op z’n bed met z’n vriendin half op hem onder de dekens. AWKWARD. Ik moest echt m’n lach inhouden omdat het een ontzettend charmante eerste ontmoeting was maar ik kwam er al snel achter dat hij toch niet mijn type is. Hij moest zich nog even aankleden en dan zou die ons brengen. Dat was me toch een avontuur! Ik heb me dood gelachen. We hebben grote vrienden gemaakt onderweg en op de terug weg gingen we nog wat drinken halen bij een zelfstandige drive-in. Je moest op allemaal knopjes drukken om je groene slushpuppy met nerds erin te bestellen en er zou iemand op skeelers je bestelling komen brengen! Hahaha. Eenmaal weer thuis hebben we films gekeken, kaartspelletjes gedaan en muziek gemaakt.

De dag erna hadden Rachel en ik een verjaardag van Ashley, een andere vriendin van Rachel. We gingen naar een of ander adventure gebeuren waar je kon karten en lasergamen. Het was heel leuk en gezellig. Ik had tijdens het lasergamen een jochhie van 10 afgemaakt die mij een ‘cheating bitch’ noemde omdat ik tijdens het schieten mijn eigen sensor afschermde zodat hij mij niet kon beschieten.

Dinsdag had Rachel zangles en dat gaf mij de gelegenheid om ergens in een klein kamertje even piano te spelen. Ik mis het spelen nu al. Daarna bracht oma ons naar het the Haiwaaiin Falls, een waterpark in de buurt. We hadden veel fun daar en ze hebben heel veel verschillende waterglijbanen! Ook kwamen we nog een exchange student uit Duitsland tegen die er bijna twee jaar geleden was voor vijf maanden en nu haar familie weer kwam opzoeken. Toen Rachel en ik even lagen te zonnen en ik half ik slaap was gevallen werden we gebeld door oma dat ze klaar stond om ons op te halen. Ik werd weer half wakker en er lag een dollar bij m’n jurkje. ‘Is this yours?’ vroeg ik aan Rachel. ‘Eh, no’. Okay chill dacht ik, geld gevonden. Toen ik de verfrommelde dollar openmaakte gierde ik het uit. Er stond een nummer op met ‘Call me’ erbij. Hilarisch. Later kwamen we er achter dat het een 13-jarige (!) jongen was. Hij heeft me nog een aantal keer gesmst hoe oud ik was maar ik ben niet echt van plan nog te reageren. Helemaal niet als ik vervolgens nog smsjes krijg met ‘What, no love?’. Haha, 13. Gekke hij.

Nu

Nu lig ik nog steeds op bed. Ik weet niet of we nog veel gaan doen want het is al bijna drie uur. Ik vrees van niet. Mijn leven bestaat de laatste tijd veel uit Pretty Little Liars kijken, geen probleem. Ik begin Nederland al wel een beetje te missen. Ik ben tot de conclusie gekomen dat het drinken misschien wel een groter probleem gaat worden dan het eten. Melk is vies. De ijsthee smaakt nog viezer en heel anders dan in Nederland. Cola lust ik niet. Dr. Pepper is het zelfde en dus blijft er alleen maar zwembadwater over. Want zelfs het water hier is niet te drinken. Ach.

De komende dagen

Er staat nog niet veel op het programma de komende dagen. Maandag gaan we naar school om me te registreren. Ik ben benieuwd. Verder zou ik het niet echt weten nog. Het komt allemaal wel. Beetje bij beetje.